The Pretty Reckless blijft tam op “Other Worlds”

The Pretty Reckless heeft al flink wat platen gemaakt. Ondanks dat zangeres Taylor Momsen slechts 29 jaar is, is de band al 13 jaar actief. “Other Worlds” wordt het vijfde schijfje van de band en telt elf nummers. De album bevat flink wat akoestische stukken en ook een remix, dus laten we snel gaan luisteren naar wat deze plaat ons te bieden heeft.

De band start al direct met een remix van “Got So High“. Het voelt niet bijzonder anders dan het origineel, die als allerlaatste track te horen is op de album “Other Worlds“. Voor de fans zal het bekend klinken. Jazeker, deze track was namelijk ook al te horen op de voorgaande plaat “Death By Rock and Roll“. De remix klinkt wat meer bewerkt, met wat meer achtergrondgeluiden en wat meer synchronisatie met de stem van Momsen. De track voelt als een opvolging van “My Medicine“. Het heeft dezelfde ondertoon en thema. Echter voelt deze track wat fragieler en wellicht nog nét even wat meer persoonlijk. We horen de “oude” The Pretty Reckless op “Loud Love“. Het heeft dat échte klassieke rock geluid met traditionele riffjes en voelt comfortabel. Momsen gaat goed laag met haar stem en haalt goed uit.

Dit wordt opgevolgd met “The Keeper” waar Alain Johannes ook op te horen is. Johannes is een Chileens-Amerikaanse vocalist en multi-instrumentalist. Op deze track is hij te horen als gitarist. Het getokkel op de gitaar begeleid Momsen perfect: het vormt een prachtige, zwoele en warme ondertoon voor de unieke zangstem. Hierna is ook Mike Garson te gast op “Quicksand“. Hierbij begeleid hij de band op de piano. Je kan hier sterk David Bowie invloeden horen, waar Garson veelvoudig mee heeft samengewerkt. Dat The Pretty Reckless een liefhebber is van klassieke rock, was altijd al bekend, maar deze samenwerkingen zorgen voor een ode aan dat klassieke geluid.

De plaat “Other Worlds” bevat ook nog andere akoestische versies van tracks, waaronder “25” en “Death By Rock and Roll“. Met name “25” heeft een nieuwe dimensie gekregen op de akoestische versie. De piano is dramatisch en de stem van Momsen laat je voelen alsof je in een James Bond film zit. De raspige uithalen van de zangeres zijn ongekend. Chapeau voor deze versie van de track. Als een kersje op de taart is nog een laatste samenwerking te horen. Ditmaal is het Matt Cameron, beter bekend als de drummer van Pearl Jam. Zijn vocalen en gitaarspel is te horen op “Halfway There“. Dit had je wellicht niet als eerste verwacht aangezien hij normaliter gezien wordt als drummer. Alhoewel het zingen met name op de achtergrond is, en ietwat gesynchroniseerd is met Momsen, is het gitaarwerk wel lekker. Het is daarentegen niet een track waar je gelijk bij losgaat of snel opnieuw opzet.

De plaat “Other Worlds” lijkt zo op het einde wat mager. De akoestische versies zijn leuk, waarbij “25” toch echt wel ver boven de rest uitsteekt. Het overige laat je toch een beetje hongerig achter. Sommige tracks zoals “Got So High” zijn goed, maar voelen tegelijkertijd ook wat tam en rustig aan. Het album mist wat pit en zou toch wel een pepertje mogen gebruiken hier en daar. The Pretty Reckless heeft zeker zijn klassieke rock talenten weer laten horen, maar het had nog even een tandje harder gemogen.

Beoordeling: 6,5/10
Label: Century Media Records Ltd./ Sony Music
Releasedatum: 4 november 2022