Singer-songwriter Billy Lockett brengt op 22 mei 2026 zijn derde album uit met “Things Are Looking Up”. Na een debuutalbum met instrumentale pianomuziek en een tweede popalbum met meer elektronica, komt de artiest uit Northampton, Verenigd Koninkrijk met zijn meest Americana-achtige album tot nu toe. De gitaar voert de boventoon en het nog altijd poppy geluid heeft meer een folkinslag gekregen. Na een periode van persoonlijke strubbelingen klinkt Lockett op dit album overwegend positief en herpakt, al zijn ook emotionele uitschieters te horen.
Ondanks de hoofdrol voor de gitaar, opent het album met een pianonummer. “Out of the Blue” is een romantische ballad die beschrijft hoe het is om plotseling verliefd te worden. Met slechts een piano en vocalen is het een intiem begin dat je rustig het album inleidt, maar het is niet een opener die je direct pakt. Lockett’s zangkwaliteiten dragen het nummer grotendeels. Zijn stem doet bij vlagen wat denken aan die van Coldplays Chris Martin, met een soortgelijke zachte gevoeligheid en talent voor hoge noten.
Titelnummer “Things Are Looking Up” markeert de overgang naar het meer karakteristieke geluid van het album met de intrede van de gitaar, drums en een harmonica. Met een upbeat sound, de harmonicapartij in het refrein en een optimistische tekst, luistert het nummer prettig weg. De vrolijkheid zet de toon voor het over het algemeen hoopvolle karakter van de plaat.
In dezelfde lijn ligt ook “Light up the Sky”, een klein hoogtepunt. De in het refrein aanzwellende mondharmonica roept hier sterke associaties op met Bob Dylan, een duidelijke inspiratiebron voor de artiest. Bruce Springsteen en Free zijn tevens muzikale voorbeelden voor de Engelsman. De invloed blijft echter beperkt tot de folky sound en vertaalt zich niet in de rauwe vertelkunst die deze artiesten definieert.
“Cornerstone” begint veelbelovend met opzwepende drums en wat verfrissende country-invloeden, maar eenmaal bij het refrein aangekomen vervalt het toch in een wat voorspelbaar meezing-nummer. Nagenoeg hetzelfde geldt voor “Masterplan”. Deze song volgt een beproefd recept met een vlot in het gehoor liggend refrein en bijpassende “oooh-ooh-ooh’s”, maar weet niet echt te beklijven. Net als veel van de songs op deze plaat hebben ze een hoog niets-aan-de-hand-gehalte. Soms neigt het geheel daardoor wat naar gezapigheid, soms werkt dat aardig. “Sky Diving” zou door de laid-back gitaar en drums een perfecte muziekkeuze zijn tijdens een autoritje met de ramen open, compleet met relaxte gitaarsolo.
In het tweede gedeelte van het album weet Billy Lockett iets meer variatie en eigenheid aan te brengen. “Sweet Tooth” is zonder meer een van de leukste nummers van het album. Het is een lekker lichtvoetig liedje met een aanstekelijke gitaarloop en soepel vloeiende vocalen. Op de emotionele ballad “Cut Me Off” laat Lockett een rauwere kant van zich horen. Begeleid door een eenvoudige pianopartij smeekt hij een partner om een toxische relatie te beëindigen, omdat hij zelf de kracht niet heeft. Na de luchtigere popliedjes die voorafgingen, zorgen de indringendere thematiek en zang van dit nummer voor een welkome dosis emotionele diepgang.
“We Know”, over een relatie die draait om casual seks, onderscheidt zich met een alternatievere en experimentelere sound. Een pakkend ritme en twangy gitaren drijven het nummer met een lekker lome, broeierige gitaarsolo als climax. Na de solo volgt een instrumentaal stuk waarin elektronische beats aangevuld door hijgende vrouwelijke vocals, wat het hitsige sfeertje nog verder opvoert. De plaat eindigt solide met “The Funeral”, dat ook flirt met indierock. In deze gitaargedreven ballad met een emotioneel refrein laat Lockett het achterste van zijn keel horen. Ook hier geeft een elektrische gitaar het nummer wat extra kracht.
Op “Things Are Looking Up” kiest Lockett over de algehele linie voor een rechttoe rechtaan geluid. De teksten zijn helder en ongecompliceerd en ook de muziek zelf is makkelijk behapbaar. Het toegankelijke karakter van de liedjes mikt duidelijk op radiovriendelijkheid. Het is jammer dat Billy Lockett het nog een beetje op veilig speelt, want op het tweede helft van het album laat hij bij momenten een interessante artiest horen die potentie met zich meedraagt. Hopelijk durft hij op volgende platen wat meer van het geijkte pad af te wijken en de avontuurlijke koers te varen die hij duidelijk in zich heeft.
Beoordeling: 6/10
Releasedatum: 22 mei 2026
Label: Lockett Label