Na enkele bandwisselingen en een korte hiatus kwam As It Is in 2024 weer samen in hun bekendste bandsamenstelling. Die samenkomst resulteert in een gloednieuw album dat binnenkort verschijnt. Maar nog voordat het album op menig platenspeler draait, touren de mannen kort door Europa. Op zondag 7 juni 2026 trappen ze hun Ruin My Life-tour af in Bibelot, Dordrecht, met Summersile en Zakmes in het voorprogramma.
De avond wordt geopend door de uit Breda afkomstige band Summersile. De heren knallen de set keihard open met het nummer “Nothing But Hate“. Frontman Nuno Fernandez krijgt binnen enkele minuten de hele Bibelot al aan het klappen. De set gaat hard en is lekker strak. Hier en daar is er ruimte voor een kort praatje, maar de band beukt vooral de 25 minuten vol met muziek. Het is dan ook jammer dat de zang niet helemaal lekker afgesteld lijkt te zijn met de rest van de muur aan geluid. Het is niet altijd even goed te verstaan en vooral het volume of de toon lijkt afwijkend te zijn afgesteld met de rest. Het enthousiasme zit er in ieder geval goed in. Als je zicht hebt op het podium zie je dat bassist Lars Verdurmen de meest bewegelijke moves eruit gooit. Met het nummer “Tears Of Love” heeft Summersile een goed startsein gegeven aan de avond.
Zakmes, de band die begon als soloproject van frontman Zakaria Messaoudi, brengt een iets relaxtere vibe naar het podium terwijl de muziek nog steeds net zo hard door beukt. “Laat even met een duimpje zien of het goed met jullie gaat?” zegt de frontman na enkele nummers, waarop de duimpjes vol overtuiging de lucht in gaan. Messaoudi maakt hier en daar een praatje en een grapje, maar ondanks zijn relaxte vibe is de set alles behalve rustig. Tijdens een van de meerdere moshpits belandt er zelfs een schoen op het podium. Het publiek heeft het duidelijk naar hun zin met nummers als “TONY HAWK’S PRO SKATER 4 AT MIDNIGHT” en “2017“. Na iets minder dan een halfuur sluit Zakmes hun set af met “Coping Skill Issue“. Het publiek is officieel warmgedraaid.
Wanneer het de beurt is aan As It Is wordt er in een rap tempo gestart met “Ruin My Life” en “Hey Rachel“. Vanaf dat moment is het duidelijk dat zowel de band als het publiek vandaag niet op standje energiebesparing staat. Er wordt gesprongen, de armen gaan de lucht in en de volledige longinhoud wordt geleegd door keihard mee te zingen. Frontman Patty Walters rent het hele podium over en moedigt het publiek met arm bewegingen aan om nog nét iets harder mee te zingen.
Zo’n eerste tourdag betekent overduidelijk veel energie, helaas wat technische probleempjes, maar ook livedebuut van nieuwe nummers. Zowel “Do You Remember?” als “Live, Laugh, Love, Los Angeles” worden vandaag voor de allereerste keer door As It Is live gespeeld. Laatstgenoemde is slechts twee dagen geleden uitgebracht, maar de fans lijken het nummer al op repeat te hebben geluisterd. Ook hier wordt moeiteloos al volop meegezongen. Het is goed dat de energie op zo’n hoog niveau ligt vanavond, want nummer naar nummer wordt in sneltreinvaart gespeeld. Met twintig tracks op de setlist is dat op zich niet vreemd.
Halverwege de set neemt As It Is even wat gas terug met “Still Remembering” en “Curtains Close“, die vloeiend overgaat in een cover van The Calling’s “Wherever You Will Go“. Een aantal fans laten zich de hele avond al horen door middel van een kazoo. Gitarist Ben Biss heeft voor dit rustigere moment wel één duidelijk verzoek: “for now, please stay off the vuvuzela’s.” Hier wordt met alle liefde gehoor aan gegeven, maar niet alles loopt vanavond zo vlekkeloos. De vele crowdsurfers en stagedivers zorgen namelijk op een gegeven moment voor een flinke discussie tussen fans, band en beveiliging. Eindconclusie: crowdsurfen mag, stagediven niet. En door!
En door gaan we, want tegen het eind van de set heeft As It Is nog wat flinke knaller op het programma staan. Het grootste gedeelte is afkomstig van het album “The Great Depression“, waaronder de titeltrack, “The Reaper“, “The Wounded World” en “The Stigma (Boys Don’t Cry)“. Of het ligt aan het feit dat fans dit album het meest waarderen of dat we het einde van de show naderen, deze tracks gaan net even iets harder. Tijdens “The Reaper” vraagt Walters om de de grootste circle pit die deze zaal ooit gezien heeft en eindigt zelfs bassist Alistair Testo met zijn bas midden in die pit. Om de cirkel rond te maken eindigt As It Is met de single waarmee het voor hen allemaal begon: “Dial Tones“.
As It Is pompte vanavond energie door de zaal als een eindeloze infuuslijn van verse espresso. En ook als je geen koffie-fan bent, smaakt dat naar meer. Hopelijk keert de band snel terug naar Nederland met hun nieuwe plaat op zak!