Luisteraar raakt verdwaald op TesseracTs “War of Being”

TesseracT is een bekende naam voor fans van progressieve metal. Het eerste album van de band, “One”, kwam uit in 2011 en viel direct in de smaak. Sindsdien heeft de band dat niveau vast weten te houden. Geldt dat ook weer voor het meest recente schijfje, “War of Being”?

Natural Disaster” gaat zachtjes van start, maar het volume gaat al snel omhoog. Een flinke scream en een keiharde riff barsten los. Ritmisch is het snel en ingewikkeld, en wanneer het intro voorbij is, is het tijd voor een trager maar niet minder complex stuk. TesseracT houdt je aandacht er zo bij. En je moet ook goed opletten, want als je dit op de achtergrond luistert is er geen touw aan vast te knopen. Hoe verhouden de stukken zich tot elkaar? Wat is de logica? Pas als je aandachtig luistert kun je die vragen beantwoorden.

Een album dat zo veel van je aandacht vraagt kan natuurlijk prachtig zijn. Maar het kan soms ook te veel zijn. Sommige stukken zijn niet duidelijk te verbinden aan andere. Hoewel ze prima klinken, kan het geheel soms iets onsamenhangend klinken. Ongeacht of het ook echt onsamenhangend is, is dat wel een probleem. Muziek wordt geschreven voor de luisteraar, en als je luisteraar de draad kwijt is, dan is er iets misgegaan. Hoewel dit probleem vooral te horen is in de openingstrack “Natural Disaster”, is het in mindere mate ook een gevaar voor de andere nummers.

Qua speeltechniek is er weinig op “War of Being” indrukwekkend. In “Echoes” valt op hoe goed drummer Jay Postones speelt. Het couplet zit vol ghost notes die extra diepte geven aan het geheel. In “The Grey” spelen de gitaristen ritmisch complexe stukken. Dat moet moeilijk zijn, maar het lukt ze prima. Maar een van de hoogtepunten van het album zit in “Legion”. In de brug worden brute screams afgewisseld met hoge noten in falsetto. Dat contrast klinkt ontzettend gaaf, alsof engelen en duivels aan het strijden zijn.

De titeltrack “War of Being” moet ook benoemd worden. Met 11 minuten is het het langste lied van de plaat. Waar “Natural Disaster” soms wat onsamenhangend leek, is “War of Being” gebaseerd op een klein aantal ideeën. Daardoor raakt de luisteraar niet zomaar de weg kwijt. Er zit ook een lang breakdown-achtig stuk in. Dat gaat echter iets te lang door: breakdowns zijn intens, maar muzikaal niet erg interessant.

Wat opvalt zijn de sferen die naar voren komen in elk nummer. Soms is het intens, soms rustig, soms lijkt er een onderdrukte energie te zijn. Maar de instrumentatie blijft altijd hetzelfde, en de riffs verschillen qua toon niet erg van elkaar. Er is geen enkele riff waarvan je zegt “Zo hé, dat klinkt opgewekt!” Het klinkt allemaal gewoon TesseracT: riffs die ritmisch vreemd zijn. Dat is jammer, want de band kan beter werk leveren. Zo klinkt het nummer “Sirens” dromerig. Het heeft een heel eigen sfeer en dat zorgt ervoor dat je het nummer niet snel vergeet.

TesseracTs nieuwe album “War of Being” heeft een berg gave momenten, maar ze passen niet altijd even goed bij elkaar. Qua sfeer is er niet genoeg afwisseling. Toch is het best je tijd waard: er gebeurt genoeg interessants om je aandacht vast te houden.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 15 september 2023
Label: Kscope