De weersvoorspellingen zagen er niet goed uit voor donderdag 26 juni 2025: flinke regenbuien, onweer en zware windstoten stonden op het programma. Gelukkig trok dat compleet weg en zag de eerste dag van Jera On Air 2025 voor de verandering enkel zware muziek, tsunami’s aan crowdsurfers en kolkende moshpits. Een goed begin van een weekend vol punk, hardcore en metal in Ysselsteyn!
Split Chain – Buzzard
Vroeg op de middag waait er een frisse wind door de Buzzard. Split Chain uit het Engelse Bristol staat daar namelijk klaar om de Jera On Air bezoekers voor te bereiden op de eerste festivaldag. De band is in 2023 opgericht en laat horen dat nu-metal helemaal terug is. De jonge band trekt al best wat bekijks en zanger Bert Martínez-Cowles laat meermaals weten hier erg dankbaar voor te zijn. Hij hyped het publiek continu op door dingen te roepen zoals “Where are the two steppers? Where are the moshers?” en “Fucking hurt someone!“. De aanwezigen geven hier gulzig gehoor aan door hun moves te showen en ook de oproep om de (wellicht eerste) wall of death van Jera On Air 2025 neer te zetten slaagt. Split Chain brengt op 11 juli het debuutalbum “motionblur” uit, waarvan we vanmiddag onder andere al de singles “bored.tired.torn.” en “I’m Not Dying To Be Here” mogen horen. Dit is een band die je in de gaten wilt houden!
Hot Milk – Vulture
Om 16.45 uur staat Hot Milk op de planken in de Vulture en dat is best vroeg als je bedenkt dat deze band de laatste jaren een enorme groeispurt heeft gemaakt. De tent is goed gevuld en de band zet een heerlijk energieke set neer zoals we van ze gewend zijn. Het is duidelijk te merken dat Hot Milk het publiek nog beter weet te bespelen sinds de show in Hall Of Fame twee jaar geleden. Het enige minpuntje is dat het geluid niet altijd even lekker is afgestemd, maar dat lijkt een algemener probleem van de donderdag te zijn. Hot Milk vulde de set met voornamelijk recenter materiaal zoals “HORRORSHOW” en “ZONED OUT“. Tijdens “PARTY ON MY DEATHBED” is zangeres Han Mee in het publiek te vinden, op de schouders van een fan, zingend met een opblaaszwemband in de vorm van een flamingo. Jera On Air 2025 is écht los! Een halfuur durende set is helaas erg kort. Twee keer knipperen met je ogen en het is voorbij.
Teenage Bottlerocket – Hawk
Het feest zet zich voort in de Hawk met skatepunkband Teenage Bottlerocket. De band draait al ruim twintig jaar mee, maar in 2015 was de toekomst onzeker toen drummer Brandon Carlisle, tweelingbroer van zanger Ray Carlisle, overleed. De broers richtte de band samen op en logischerwijs werd er gekozen voor een pauze van onbepaalde tijd. In 2017 werd echter bekend dat de band door zou gaan met nieuwe drummer Darren Chewka en bracht vervolgens nog drie studioalbums uit. Teenage Bottlerocket weet hoe ze er een feestje van moeten maken met nummers zoals “Blood Bath at Burger King“, “They Call Me Steve“, “Headbanger” en natuurlijk “Skate Or Die“. Tussendoor worden er grapjes gemaakt over dat ze zelf ook maar oude mannen zijn, die normaliter bij een punkshow ver achterin zouden staan. Carlisle vraagt nog even rond wie in de tent de oudste is en laat een trucje zien: “The stick toss“. Het idee is dat hij een drumstick met een grote boog in de handen van Chewka gooit die daarna gelijk doorspeelt, maar het kost zes pogingen voordat het lukt. Heerlijk dat er zoveel ruimte is voor humor en plezier!
Alien Ant Farm – Buzzard
Halverwege de avond opent Alien Ant Farm hun set in de Buzzard met “Courage” en dat gaat niet zonder slag of stoot. De microfoon van frontman Dryden Vera Mitchell lijkt zo goed als uit te staan. Het publiek wijst dan ook massaal richting de microfoon en halverwege het nummer wordt het schuifje dan toch opengezet. “Tony Hawk Pro Skater,” schreeuwt Mitchell de tent in. Het is tijd voor het nummer “Wish” dat luidkeels wordt meegezongen. Ook de track “Just Like the Movies” doet het goed bij het publiek. De band is heerlijk enthousiast en zelfs de air-jammende securityguard aan de rechterzijde van het podium blijft niet onopgemerkt. Mitchell slaat zijn arm om hem heen terwijl hij bruut de teksten de zaal in schreeuwt. Bassist Tim Peugh is misschien op het podium wel het meest bewegelijk, maar ook achtergrondzanger Michael Anaya laat zijn moves zien. Van rondjes rennen rondom de microfoonstand tot dansjes met zijn tamboerijn. Als afsluiter staat uiteraard “Smooth Criminal” op de setlist. De track wordt geïntroduceerd met een kort stukje interview waarin Michael Jackson over de cover praat. Dan gaan alle remmen los: een wall of death is het begin, moshpits schieten als paddenstoelen uit de grond en crowdsurfers vinden hun weg naar het podium. Lekker!
C.O.F.F.I.N. – Sparrow
De programmering zit lekker strak op elkaar, band na band wisselt elkaar af, en bij C.O.F.F.I.N. is het hierdoor nog rustig als de set begint. Dit is niet van lange duur, want zodra de Australiërs beginnen te spelen loopt de nieuwe Sparrow tent direct vol. Dit is echt zo’n smerig lekkere punkband waarbij je niet stil kunt staan en het zweet binnen de kortste keren van je rug loopt. Het gaat zelfs zo hard dat na een nummertje of vijf de stroom er uitklapt en we zonder licht en geluid zitten. De stagemanager vraagt iedereen om op de grond te gaan zitten en probeert het publiek in de tussentijd maar te vermaken. Drummer en zanger Ben Portnoy slaat nog een beetje op de drums en iedereen blijft geduldig wachten tot ze weer kunnen feesten. Zodra er ook maar één noot door de speakers te horen is barst de moshpit meteen weer los. Twee jongens kruisen de handen in elkaar en draaien rondjes tot ze alle kanten opvliegen. Tussen de gevonden voorwerpen liggen beha’s, schoenen, zonnebrillen en tasjes, een duidelijk bewijs dat C.O.F.F.I.N. een spoor van vernieling achter heeft gelaten.
Motionless in White – Eagle
Met de eerste noten van Motionless In White die door de Eagle klinken, bewegen we ons langzaam naar het einde van de eerste dag Jera On Air 2025. Nummers als “Masterpiece“, “Slaughterhouse” en “Voices” staan op de setlist. De band laat gedurende de set weten dankbaar te zijn dit keer op het festival in een grotere tent te mogen spelen én op een later tijdstip. Heeft de set verder echt iets unieks? Nee, maar er wordt volop meegezongen en het publiek heeft het naar zijn zin.
Zeal & Ardor – Hawk
Tegelijkertijd speelt Zeal & Ardor in de Hawk en dat is even andere koek. De band wordt vaak bestempeld als een unieke band in het metalgenre met het mixen van geluiden van Afro-Amerikaanse blues met black metal. Iets wat wellicht niet voor iedereen is weggelegd. Zeal & Ardor komt dan ook goed tot zijn recht in een goed gevulde Hawk. Gekleed in een soort van zwarte gewaden staat de band op het podium. Het geluid is goed afgestemd en de set staat als een huis. Frontman Manuel Gagneux heeft tegelijkertijd ook iets aandoenlijks met uitspraken als “Oh my god, you guys are so loud“. Terwijl vervolgens “Devil Is Fine” ingezet wordt. De set eindigt met een soort van techno-danceplaat. Zeal & Ardor is niet de band waar je gedachteloos op gaat staan moshen, maar dit was een zeer verfrissend geluid op deze eerste dag van Jera On Air 2025.
Meer weten over Zeal & Ardor? Check zeker dan ook ons interview met Manuel Gagneux!