De Utrechtse band State Power brengt op 28 augustus 2026 hun eerste volledige album uit: “Hyperstition”. De plaat, uitgebracht op het eigen label Parasocial Records, heeft een combinatie van de vrijheid van DIY, de energie van hardcore en melodielijnen die niet zouden misstaan bij de gemiddelde punkrockband. Dat deze DIY-instelling diep in hun DNA zit, bleek eerder al in ons gesprek met de band.
Op papier heeft “Hyperstition” de karakteristieken van een typische hardcoreplaat. Korte nummers van gemiddeld nog geen twee en een halve minuut, een volledige albumlengte van nog geen half uur, een hoog DIY-karakter en vol met maatschappijkritiek. Ook met het aanzetten van het eerste nummer “Dominant Threads” komt dit gevoel gelijk naar voren door een snippet van een toekomstkritische speech. Zodra de muziek start is het ook heel duidelijk dat “Hyperstition” een hardcoreplaat is. Als je even naar de plaat luistert, en zonder het echt door te hebben al een nummer of twee verder bent, valt het op dat de muziek ook vol zit met melodieuze hooks. Het valt hiermee met gemak in een hardcore-straatje met bands als Stray From the Path en Stick to Your Guns.
Zoals hoort op een hardcoreplaat zijn de nummers kort, maar enorm krachtig en explosief van karakter. Het is echter opvallend hoe consistent de Utrechtenaren zijn in de lengte van hun tracks. Het kortste nummer en de langste schelen precies één minuut. Elk nummer is wel een track op zichzelf met een duidelijk eigen karakter. Elke track is echter wel een volledig geheel, met start, midden en einde. In minder dan 25 minuten heeft de luisteraar dus tien verschillende, volledige en compacte luisterervaringen. Dit laat de plaat langer voelen dan het daadwerkelijk is.
Kwalitatief zit er weinig verschil in de nummers: geen uitzonderlijk goede, geen uitzonderlijk slechte, simpelweg een prima kwaliteit over het hele album. Toch heeft vrijwel elk nummer iets wat het uniek maakt. Soms heb je dit bijna niet door, omdat het nummer al voorbij is voordat je doorhebt wat het uniek maakt.
De tracks hebben verschillende elementen die ze van elkaar onderscheiden. Na de speech in “Dominant Threads” heeft dit nummer een muzikale opbouw. Zo ongeveer de enige in het album. De tweede track “Brain Bug” heeft een afwisseling tussen links en rechts in het gitaargeluid, wat getuigd dat bassist Rinus, die de opnames en de mix heeft verzorgd, kundig is achter de mixtafel. “Open Season” heeft een refrein wat lijkt gemaakt om mee te schreeuwen, “Parasitized” kan goed gebruikt worden om spanning in het publiek op te bouwen en “Gnaw” heeft anders klinkende vocalen naast hetgeen wat op de rest van de plaat te horen is.
Op meerdere plekken op het album laat State Power horen ook door andere stijlen dan hardcore te zijn beïnvloedt en meer te kunnen dan dat. Het derde nummer en tevens de eerste single “Schizoscene”, heeft een melodielijn die van Rise Against zou kunnen zijn. Track zes, “Open Season”, klinkt in het begin als een nummer van Cancer Bats en verderop in het nummer heb je meer het gevoel naar metal te luisteren dan naar hardcore. Het achtste nummer “Swing” is ook geen standaard hardcore: als je zou zeggen dat dit groove- of thrashmetal is, zou het niet per se fout zijn.
Op verschillende plekken op “Hyperstition” zitten momenten die gemaakt lijken voor het publiek. Momenten gemaakt om mee te schreeuwen, momenten die erop wachten om een wall of death los te laten barsten, momenten waarop het publiek helemaal los kan gaan: State Power heeft ze allemaal een plek gegeven.
Met “Hyperstition” pakt State Power het momentum vast en eisen ze een goede aanwezigheid in de Nederlandse hardcorescene. Er zitten geen heel bijzondere elementen op het album, maar genoeg om te laten zien dat de band potentie heeft. De plaat is goed, maar niet bijzonder. Het is te horen dat de muziek is gemaakt voor de live-ervaring. Alsnog moeten de nummers dan goed zijn, maar live moet een veel betere vertaling zijn van de bak energie die State Power wil uitstralen.
Beoordeling: 6,5/10
Releasedatum: 28 augustus 2026
Label: Parasocial Records