WSTR raast als chaotische poppunksneltrein door Dynamo

WSTR is terug in de Europese zalen. De band uit Liverpool lijkt met deze korte Europese tour een voorproefje te komen geven van wat komen gaat. WSTR bracht onlangs een nieuwe single uit: “Live Laugh Toaster Bath“. Op zaterdag 21 februari 2026 horen we deze en andere tracks live, wanneer de band hun Europese tour afsluit in De Basement van de Eindhovense Dynamo.

De Poolse band CF98 mag de avond openen en dat doen ze met “HATE MY LIFE“. De eerste tien tot twintig seconden zijn rustig en kalm, maar dan knalt de track open op volle kracht. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste crowdsurfer door de Basement gaat. “Het is de eerste keer ooit dat we als supportact tijdens het eerste nummer een crowdsurfer zien!” zegt frontvrouw Karolina Duszkiewicz vol enthousiasme na de track. De band zorgt voor meer interactiemomentjes met het publiek. Zo grapt gitarist Mateusz Poznański tussen de nummers door nog even over hun afkomst: “We komen uit Polen, niet uit Holland. Maar we hebben hetzelfde aantal Poolse mensen, maar het zijn écht twee verschillende landen.” Ook het meezingriedeltje “tututududu” in “IT WILL NEVER WORK OUT” zorgt voor een enthousiast publiek dat luidkeels meezingt.

Richting het einde heeft CF98 een millennial breakdown party met enkele iconische songs zoals “Fat Lip“, “Teenage Dirtbag” en “Dammit“. Het publiek gaat hier net nog even harder en de band geeft ook echt alles. Wanneer dit party anthem wordt opgevolgd door “1993” en “NOBODY WANTS TO PARTY” mét Sammy Clifford van WSTR is het hek van de dam. Iedereen in Dynamo wilt feesten en dat gaat kneiterhard. Dit is een supportactset waarvan je bijna vergeet dat het niet hun eigen show is en dat is een verdomd lekker begin!

Zodra de set van WSTR van start gaat is duidelijk dat het springen, zingen en vooral veel zweten wordt doorgezet in deze set. Dit is geen show om rustig achterover te leunen, dit is een intense workout! Het tempo ligt vanaf de eerste seconde enorm hoog en die sneltreinvaart houdt de band moeiteloos ruim een uur vol. Het publiek stort zich zonder aarzeling in deze chaos die WSTR heet.

Zanger Sammy Clifford oogt wat vermoeid en is soms lastig te verstaan wanneer hij iets te ver van de microfoon af staat. Het is hieraan merkbaar dat dit de laatste dag van de tour is. Met enige regelmaat gaat de microfoon het publiek in en soms voelt dat meer als een moment om de stem te sparen dan als pure interactie. Toch maakt dat voor de show niet uit, de zaal gaat onverminderd hard door. Moshpits volgen elkaar in rap tempo op en crowdsurfers lijken als Olympische zwemmers over de mensenmassa te bewegen.

Halverwege de set is er een kort rustpunt. “We hebben tegenwoordig wat meer rust nodig,” grapt de frontman, waarna “Silly Me” wordt ingezet. Die adempauze duurt precies één couplet, want daarna barst het weer los. Het daaropvolgende “See You In Hell” doet qua tempo een kleine stap terug en zet vooral de keeltje van het publiek aan het werk. Juist in dit nummer komt live naar voren hoe uniek en krachtig de stem van Clifford eigenlijk is.

Uiteraard ontbreekt de nieuwste single “Live Laugh Toaster Bath” vanavond in Dynamo niet. Het publiek wordt daarbij uitgedaagd door Clifford: “Hebben jullie de nieuwe single al gehoord? Dan wil ik zien dat jullie hem meezingen!” De track markeert het begin van een nieuw hoofdstuk voor de band en laat horen dat dit prima werkt. De reactie uit de zaal is net zo luid en energiek als bij het oudere materiaal.

Tegen het einde van de set gooit de band nog een reeks fanfavorieten de zaal in, waaronder “Eastbound & Down” en “Bad To The Bone“, waarbij enkele fans het podium betreden om vanuit daar heel hard mee te zingen en te springen. Wanneer “Filthy” wordt aangekondigd als laatste track van de tour, gaat voor de laatste keer het energielevel een tandje omhoog. Dat hoeft het publiek in Dynamo geen twee keer gezegd te worden.

Als echte afsluiter heeft WSTR Break Stuff” van Limp Bizkit nog op de setlist staan. Hiervoor wordt CF98 drummer Kacper Jaworski nog op het podium gehaald om een groot deel van de vocalen voor zijn rekening te nemen. Tijdens de brug wordt iedereen door Clifford gevraagd door de knieën te gaan. Drie keer wordt de tekst herhaald, waarna het voor een laatste keer volledig losbarst in complete chaos.

Na ruim een uur en achttien nummers komt er een einde aan deze Europese tour van WSTR. Het was precies wat verwacht mag worden van een poppunkshow: snel, energiek en vooral heel veel bezwete lichamen, die tevreden naar huis gaan na deze lekkere work out.