In het Dordrechtse Bibelot staat op vrijdag 22 april een flinke portie punkrock op het menu; Tusky tourt momenteel door Nederland om het nieuwe album “What’s For Dinner” te promoten. Weten de heren het publiek een goed feestje voor te schotelen?
Om stipt 21:00 uur trapt Mayleaf af om het aanwezige publiek op te warmen. Echt druk is het nog niet en iedereen blijft een beetje achterin de zaal hangen. Hoewel er in het begin wat bozige hardcore-riffs te horen zijn, blijkt de muziek die Mayleaf maakt toch een stuk liever zodra zangeres Ilah van der Baas haar stem laat horen. Deze is goed zuiver en lekker poppy. De sound van de band is hierdoor wat lastig te omschrijven; het lijkt alsof Mayleaf al hun favoriete bands uit de 90’s en 00’s in een pot heeft gestopt en even flink door elkaar heeft geschud.
De band bracht onlangs de single “If You Want It” uit, hun eerste single bij platenlabel Suburban Records. Op deze single is een heel ander stemgeluid te horen, dat een stuk stoerder klinkt. Al met al maakt Mayleaf toch een beetje dertien in een dozijn punkrock, dat nooit echt spannend wordt. Is het daardoor slecht? Nee, absoluut niet! De band is stage-ready en lijkt zich meer dan thuis te voelen op een podium.
Tusky is er vanavond klaar voor om een feestje te bouwen. De band komt op terwijl het nummer “Holding Out For a Hero” van Bonnie Tyler door de speakers knalt en zanger Vladimir Stevic roept eerst het publiek op om wat stappen richting het podium te zetten. De band barst los met “We’re Going Out Again“, maar het publiek lijkt nog niet helemaal in uitgaansmodus. Volgens de kalender is het toch echt vrijdagavond, maar gefeest wordt er nog niet. Tijdens de eerste helft van de set staan de toeschouwers rustig met hun hoofden te knikken en, eerlijk toegegeven, er zijn ook gewoon te weinig mensen om echt goed te moshen. Ondanks dit laat Stevic iedereen zich thuisvoelen met een mooie speech over acceptatie en worden we officieel verwelkomd tot de Tusky-family, alvorens de band het nummer “White Dress” inzet.
Na een goed halfuur vindt Tusky het toch echt tijd voor een feestje en roept het publiek op om in beweging te komen. Om dit tot stand te brengen wordt “Smack Me With Your Bible Belt” gespeeld en dat helpt! Er wordt toch zeker één crowdsurfer gesignaleerd. Helaas is het van korte duur. De circlepit van maximaal zes mensen die erop volgt zorgt er vervolgens alleen maar voor dat de andere toeschouwers zich naar de zijkanten begeven en er weer lege ruimte vrijkomt op de vloer. Tusky doet hun best, maar het energielevel dat op het podium heerst is helaas niet aanstekelijk genoeg om het publiek mee te krijgen. De band valt voor de Dordtenaren toch een beetje in de categorie ‘oudemannenrock’. We zien vooral grijsharige koppen meebewegen en dan tellen we gitarist Sjors van Reeuwijk niet eens mee.
Voor de laatste drie nummers besluit Stavic het lagerop te zoeken en neemt zijn microfoon en pedalen mee naar de dansvloer. Tusky begint daar met de rustige track “Bliss” en het publiek reageert erop door in een boog rondom de zanger te gaan staan. Even voelt het heel intiem, maar ook dat is van korte duur. Als afsluiters gooit Tusky de nummers “Jawbreaker” en “You Will Not Regret This” er nog even in en dan is het toch eindelijk tijd voor een heuse moshpit! Het publiek lijkt uiteindelijk zeer tevreden naar huis te gaan en de band, tja, die moet het er maar mee doen. Gelukkig is Tusky een band die zichzelf allang heeft bewezen én staan er nog genoeg shows op de planning de komende weken!