Het langverwachte album van The Haunted Youth, ”Boys Cry Too”, is eindelijk uit. De titel is wellicht niet helemaal een verrassing, aangezien de Vlaamse gitarist en frontman Joachim Liebens de tekst al enige tijd op zijn lichaam heeft staan. Of de nieuwe plaat wederom zal zorgen voor uitgelopen mascara en diepe dagdromen, is nog maar de vraag. Het is in ieder geval een duidelijke voorbode van de zware thema’s die op dit album voorbijkomen.
Liebens heeft samen met bassist Stef Castro, toetsenist Hanne Smets, gitarist Tom Stokx en drummer Nick Caers zo’n drieënhalf jaar geleden met hun debuutalbum ”The Dawn of the Freak” menig muziekfan geïmponeerd. In de jaren daarna stonden ze tijdens verschillende tours op de grootste podia van Pinkpop en Rock Werchter. De anticipatie voor het nieuwe album was groot. De verwachtingen waren hoog. Is het The Haunted Youth gelukt om die waar te maken?
De plaat begint met het nummer ”in my head”, dat al enige tijd geleden als single is uitgekomen. Wat meteen opvalt, is dat dit een andere versie is dan voorheen. De intro is verlengd met een soort sprookjesachtige compositie. Hoewel het in een andere stijl is, geeft het album daarmee een gelijksoortige instrumentale introductie als op ”The Dawn of the Freak”.
Na enige tijd verschijnt de bekende gitaarriff waarmee de originele versie begon, maar al snel wordt duidelijk dat de intro niet het enige deel van de track is dat is aangepast. Wanneer het nummer tegen het einde een ruigere wending krijgt, is te horen dat ook dat gedeelte flink onder handen is genomen. De vocale uithalen van Liebens: ‘’It’s in my head, I’m better off dead sometimes’’ gaan nog dieper door merg en been. Ook instrumentaal zijn er kleine verschillen merkbaar. Het geeft de plaat wat extra vlees op de botten: een aangename verrassing.
”Castlevania” is het tweede nummer van het album. De titel verwijst naar Castlevania, de oude videogamereeks over Graaf Dracula, of naar de serie die daarop gebaseerd is. In de tekst is daar echter weinig van terug te horen. Thematisch gaat het nummer over valse hoop en de pijn die daaruit kan voortkomen. Een soort The Cure-achtige darkwave-intro wordt afgewisseld met een meer metalachtig geluid na het eerste couplet. Deze muzikale afwisseling herhaalt zich tussen couplet en refrein, wat een interessante dynamiek aan het nummer geeft. In tegenstelling tot in ”my head” blijft de zang vrij ingetogen, waardoor het nummer wat minder emotioneel beladen overkomt.
De band keert met ”emo song” het meest terug naar hun ”The Dawn of the Freak”-periode. Het nummer heeft het hoogste dreampopgehalte van alle tracks op het album. Zoetsappige toetsen en gitaarspel, begeleid door zwevende vocalen zorgen voor een bijna nostalgisch gevoel. Het is dan ook niet gek dat dit waarschijnlijk de grootste hit van het album zal worden. Het belichaamt de formule waarmee The Haunted Youth zo succesvol is geworden.
Misschien wel het interessantste nummer van het album is ”wake up”. Het is duidelijk dat The Haunted Youth een poging doet om hun geluid te vernieuwen. Thematisch blijft de track binnen de vertrouwde lijnen, maar muzikaal klinkt de eerste driekwart van de plaat echt anders dan hun eerdere werk. Het is lastig te bepalen of dit een aangename verrassing is of toch een kleine misser. Wel zit er veel potentie in dit nummer om live volledig tot zijn recht te komen.
Ook opvallend is dat The Haunted Youth met ”falling to pieces” hun eerste volledig instrumentale track presenteert. Als een soort intermezzo staat het vlak voor de laatste drie nummers. Wellicht wordt het live gebruikt om de spanningsboog van het publiek op te bouwen richting een van de hits, maar op het album heeft het dat effect minder. Hoewel de plaat solide in elkaar zit, bevat het nummer net iets te weinig substantie om ruim zeven minuten lang interessant te blijven.
Net als ”The Dawn of the Freak” sluit The Haunted Youth ook dit album rustig af met een akoestisch getint, emotioneel liedje. Een verloren liefde, het gevoel dat je iemand nog kunt horen, zien en voelen terwijl diegene weg is: dat is het gevoel dat ”ghost girl” belichaamt. Het toont een zekere kwetsbaarheid om toe te geven dat iemand nog zo aanwezig kan zijn in je leven, en het verdriet dat daarbij komt kijken. Daarmee vormt het een gepaste afsluiting van ”Boys Cry Too”.
Met hun nieuwe album bereikt The Haunted Youth tot op zekere hoogte opnieuw de emotionele kern en het muzikale spektakel van hun vorige werk. In tegenstelling tot ”The Dawn of the Freak” voelt het echter alsof ze hier en daar nét niet volledig de spijker op de kop slaan. Rekening houdend met de geruime tijd tussen beide albums, doet dat toch een beetje pijn. Desondanks was het wachten de moeite waard. Er bestaat weinig twijfel over dat ”Boys Cry Too” ervoor zal zorgen dat de band met hun nieuwe repertoire opnieuw volle zalen en zonnige festivals zal platspelen.
Beoordeling: 7,7/10
Releasedatum: 8 mei 2026
Label: PIAS Records
Dit album of duizenden andere topalbums op cd of vinyl aanschaffen? Je koopt ze hier!