In maart van dit jaar kregen de fans van Waterparks in de Tilburgse 013 al een voorproefje van wat komen gaat. Op 24 juli 2026 verschijnt dan eindelijk de nieuwe plaat via BMG: “JINX“. Een album waarvan al vijf singles eerder werden uitgebracht. Toch blijkt “JINX” veel meer te zijn dan een verzameling bekende tracks. Het album voelt als een samenhangend geheel waarop Waterparks nadrukkelijk experimenteert, nieuwe invloeden omarmt en tegelijkertijd genoeg herkenbare elementen bewaart om vertrouwd aan te voelen.
Het album opent met “TELL ME WHY”, de enige track op het album met een feature. Of eigenlijk meerdere: Mark Hoppus, Danny Elfman, Eric Nally en Dillon Francis leveren allemaal een bijdrage. De eerste lyrics zijn een goede voorbode voor de diepgang die het album kan hebben: “If the only point of life is not to die, can you tell me why?”. Muzikaal begint het nummer verrassend rustig met een akoestische gitaar. Nog geen vijftien seconden later slaat die kalme sfeer om door de urgentie in de stem van Awsten Knight, de strakke drums en de toevoeging van de vocalen van Mark Hoppus. Gesproken stukken, verschillende zangstijlen en dialogen wisselen af, waardoor de track constant blijft bewegen. Het voelt eerder als een muzikaal kort verhaal dan een traditionele poprocksong. Juist daardoor is het een verfrissende opener, al zorgen de vele features op één song ook dat het iets minder als een echte Waterparks-tracks voelt.
Na de opener volgt “RED GUITAR”, een van de eerder verschenen singles. Vanaf de eerste seconden bekruipt je het gevoel dat je de melodie ergens van kent, zonder dat het een letterlijke kopie is. Luister je hierna “Red Flag” van Billy Talent dan valt op waar die herkenbare energie vandaan komt. Vervolgens volgen de singles “IF LYRICS WERE CONFIDENTIAL”, “PROWLER” en “BETTER THAN THERAPY”. Vooral “PROWLER” behoort tot de stevigste nummers van de plaat, terwijl “BETTER THAN THERAPY” juist voelt als een natuurlijke brug tussen het oude en nieuwe geluid van de band. De song ademt klassieke Waterparks, maar krijgt tegelijkertijd nieuwe lagen mee. Hier en daar klinkt zelfs een subtiele knipoog naar het kenmerkende geluid van Weezer.
Het is duidelijk dat “JINX” afwisseling bevat en dat maakt het interessant voor de luisteraar. “NOBODY BUT YOU” leunt in eerste instantie bijna volledig op de vocalen en heeft een laidback sfeer die ergens tegen R&B aan schuurt. Bij “GWEN STEFANI” horen we een compleet andere aanpak, waarbij elektronische strijkers de vocalen begeleiden. Halverwege activeert Knight met “Hey Alexa” waarschijnlijk onbedoeld menig slimme speaker. Het nummer bevat een aantal toegankelijke meezingmomenten en een gitaarsolo, maar toch lijkt het nummer geen live-klassieker te worden.
Met “NO NO NO NO NO” grijpt de band juist weer iets meer terug naar de poppunk- en poprockbasis waarmee veel fans ooit kennismaakten. De langere muzikale intro zorgt ervoor dat het nummer net wat meer ademruimte geeft voordat de vocalen inzetten. Ook “PLAYING MUSIC” roept direct herinneringen op aan eerdere albums als “Entertainment“. Vooral de tekst “I spend seven days in the same clothes, cause you said you liked my outfit a week ago” vat perfect samen hoe Waterparks al jaren persoonlijke observaties weet om te zetten in opvallende en memorabele lyrics.
Waterparks blijft zich vernieuwen en durft te experimenteren op deze plaat. “MIRAGE” opent met pianoklanken en pas na ongeveer een minuut vallen de drums in. De urgentere zang van Knight, gecombineerd met de extra harmonieën en koorlagen die daaraan worden toegevoegd zorgen dat het refrein sterker wordt. Het zijn niet alleen dit soort muzikale keuzes die variatie en durf laten zien van de band. Maar ook de gesproken teksten in plaats van melodieuze zanglijnen die we vaker terug horen op “JINX“. Nummers krijgen hierdoor een bijna filmisch karakter en de plaat voelt meer als een verzameling scènes die samen één groter verhaal vormen.
Richting het einde van de plaat duikt met “ANY MINUTES NOW” nog een bekende single op, voordat Waterparks afsluit met misschien wel het meest experimentele nummer met een duidelijke boodschap. “GIRLS NEED GUNS” begint namelijk met een interviewachtig-fragment waarin een vrouw uiteindelijk stelt: “They don’t give a shit about a baby, it’s about controlling woman.” Pas na een couplet van dit gesproken element zet Knight het refrein in met de krachtige woorden: “The world’s fucked up, girls need guns”. De gesproken fragmenten functioneren als coupletten, terwijl het melodische refrein je ruimte geeft om na te denken en alles tot je te nemen. Het resultaat is een nummer dat niet alleen muzikaal indruk maakt, maar ook inhoudelijk een duidelijke maatschappelijke boodschap uitdraagt. Persoonlijk, confronterend en zonder omwegen.
Met “JINX” laat Waterparks zien dat de band niet bang is om risico’s te nemen. Gesproken fragmenten, onverwachte muzikale wendingen en invloeden uit uiteenlopende genres zorgen voor een album met variatie. Tegelijkertijd zijn er genoeg momenten waarop de band teruggrijpt naar het vertrouwde geluid dat fans al jaren waarderen. Die balans tussen vernieuwing en herkenbaarheid werkt uitstekend en het album voelt nergens langdradig aan. “JINX” bewijst dat Waterparks de perfecte balans heeft gevonden tussen experimenteren en toch bij je eigen geluid blijven.
Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 24 juli 2026
Label: BMG