Suicide Prophet heeft nog maar een kleine bekendheid, maar op de EP “S.P.H.C” die 27 mei 2026 is uitgekomen laat de band horen dat het niet aan kwaliteit ligt. Het is een korte release, maar in de span van vier nummers die bij elkaar nog geen vijftien minuten duren, zet de band een duidelijke sfeer en energie neer.
Het is de tweede release van het vijftal uit de omgeving van Zwolle. Net als de eerste EP uit 2023, simpelweg “Suicide Prophet” genaamd, is het na nog geen kwartier voorbij. Zoals een goed hardcore-album hoort te zijn is het kort maar krachtig. Uit alle nummers dreunt een flink blok aan energie, waardoor de luisteraar blijft verlangen naar meer.
De EP begint met het nummer “First and Foremost”, de kortste van de EP. De eerste halve minuut klinkt als een opening van een optreden, waarbij de band nog niet echt een specifiek nummer speelt en vocalist Romano Sahetapy het publiek aanspoort om los te gaan. Hierna evolueert het wel in een daadwerkelijk nummer, waarbij Suicide Prophet gelijk de groove in hun muziek laat horen.
Hierop volgend is de track “038-Hate”. Het nummer begint met enkel een lompe en zware bas-riff, gevolgd door vocale geluiden die niet zouden misstaan in een deathcore-nummer. Na dit zware stuk komt de band terug op de energie en het geluid wat ze eerder hebben laten horen. Wel blijft dit gehele nummer een zwaardere track, waarmee Suicide Prophet laat horen een grotere variatie aan muziek te kunnen maken dan alleen standaard hardcore.
Het derde nummer van de EP is “In Blood We Drown”, waarin er meer stijlen van vocalen van de band naar buiten komen. Niet alleen horen we de klanken van Sahetapy, ook zijn de stembanden van gitarist Leon Helleman en bassist Roben Drenth beter te onderscheiden. Naast deze variatie aan klanken zitten er ook nog op zichzelf staande gangvocals in dit nummer. Muzikaal zit het in een lijn met de voorgaande nummers: energiek, groovend en agressief.
De laatste track van de EP is verreweg de langste die de band heeft uitgebracht: wel meer dan vijf minuten. Doordat het langer duurt heeft de band ook ruimte voor verschillende secties, waar ook goed gebruik van wordt gemaakt. Waar de eerdere nummers een constantere stroom aan energie uitstralen zit er meer evolutie in “Lost in Time”. Deze variatie in de secties voelt heel natuurlijk aan. Nieuwe riffs en breakdowns worden geïntroduceerd op manieren die op de een of andere manier rustig voelen. De overgang is niet enkel met een snarebomb of een anders doordringend geluid, wat veel te horen is in moderne core-bands.
“S.P.H.C.” is kort, zelfs voor een EP. Hier zit kracht in voor Suicide Prophet, maar tegelijkertijd is het jammer. Op deze EP laten de mannen horen wat ze kunnen, iets wat knap is om neer te zetten in zo’n korte tijd. Ook zorgt de korte speeltijd ervoor dat de luisteraar meer van deze energie wilt, en niet verzadigd is van de klanken. Het zorgt er in ieder geval voor dat er zal worden uitgekeken naar een nieuwe release. Hopelijk laat de volgende release minder lang op zich wachten dan deze.
Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 27 mei 2026
Label: Eigen beheer