Termen zoals ‘aanstormend talent’ en ‘rijzende ster’ zijn vaak toepasselijk op jonge artiesten die een paar goede platen hebben gemaakt. Maar zo nu en dan komt er iemand voorbij die dit ontstijgt en al op de plek is waar menig artiest alleen maar van durft te dromen. Een van hen is de 23-jarige Olivia Rodrigo. De Amerikaanse zangeres is bezig met haar opmars om de popwereld te veroveren. Haar nieuwe album ”you seem pretty sad for a girl so in love” is een bonafide claim op de troon.
Wat begint met enige vorm van scepticisme veranderde al snel in bewondering. Rodrigo toont op dit album een volwassenheid die ver voorbij haar leeftijd reikt als het aankomt op het schrijven van liefdesliedjes. Hier en daar zijn invloeden hoorbaar van artiesten als Chappell Roan, terwijl ook knipogen naar persoonlijke helden als The Cure en Taylor Swift niet ontbreken. Maar laat er geen twijfel over bestaan: Dit album klinkt nooit als een afgeleide van anderen. Dit is onmiskenbaar Olivia Rodrigo.
Haar vermogen om grote emoties klein en herkenbaar te maken door sterke metaforen te vermengen met ongezouten statements is indrukwekkend. Neem bijvoorbeeld ”stupid song”. In deze track zijn de welbekende ingrediënten van een verlangend liefdesliedje volop vertegenwoordigd, maar de manier waarop Rodrigo ze vormgeeft laat je zelden met de ogen rollen. “You’re a spark in the dark and my clothes are caught aflame. You should feel how I feel when somebody says your name.” Het zijn regels die op papier misschien eenvoudig lijken, maar dankzij de overtuiging in haar stem precies de juiste snaar raken.
Het album is muzikaal heel divers, waardoor elk nummer moeiteloos van de rest te onderscheiden is. ”maggots for brains” begint met een new wave riff voordat het transformeert tot dreampop. ”my way” doet denken aan de muziek die Avril Lavigne in de jaren nul maakte. Toch voelt de plaat nergens versnipperd. Integendeel: de verschillende stijlen vullen elkaar aan en zorgen ervoor dat het album voortdurend blijft verrassen. Juist doordat Rodrigo zo gemakkelijk tussen genres beweegt, blijft elke nieuwe track fris aanvoelen.
Halverwege gebeurt er iets bijzonders. De eerste helft van het album is een verzameling van thema’s en emoties die komen kijken bij het ontstaan en onderhouden van een relatie. Maar zoals iedereen weet, is verliefd worden vaak eenvoudiger dan verliefd blijven. De roze roes van de eerste nummers maakt plaats voor twijfel, breukjes en uiteindelijk liefdesverdriet. Vanaf ”purple” gaat het over de val van een relatie en de pijn die daarbij komt kijken. Het is een omslag die niet geforceerd aanvoelt, maar juist als een logisch vervolg op alles wat eraan voorafging. Rodrigo beschrijft de neergang van een relatie met dezelfde scherpte en eerlijkheid waarmee ze eerder de hoogtepunten bezong. Dat toont karakter.
”the cure” legt de pijn bloot die ontstaat wanneer je iemand gaat zien als de remedie voor al je problemen. Het nummer begint klein en intiem, maar bouwt zich met ieder refrein verder op. Rodrigo voert de spanning geleidelijk op om vervolgens weer terug te keren naar de kwetsbaarheid van het couplet. Dat spel tussen terughoudendheid en explosie herhaalt zich tot aan de climax, waar de opgebouwde emotie eindelijk tot ontlading komt. Catharsis! De voortstuwende drums, de gelaagde achtergrond vocalen en de strijkers dragen allemaal bij aan een nummer dat zowel muzikaal als emotioneel indrukwekkend in elkaar steekt.
Daarna volgt het meest interessante gedeelte van het album. Het drieluik van ”what’s wrong with me”, ”less” en ”expectations” vat de kern van de plaat samen. Thema’s als kwetsbaarheid, eenzaamheid en zelfreflectie komen hier het duidelijkst naar voren, maar Rodrigo laat het niet verzanden in zwaarmoedigheid. Juist ”expectations” brengt met zijn speelse toon en gevoel voor zelfspot wat licht in de duisternis. Het nummer voelt als een noodzakelijke adempauze binnen een album dat emotioneel steeds zwaarder wordt.
Die opleving maakt de weg vrij voor ”cigarette smoke”. De afsluiter laat geen ruimte voor een sprookjesachtig einde en kiest bewust voor een melancholische toon. Gezien de titel van het album voelt dat als de enige juiste keuze. Olivia Rodrigo sluit de deur niet met een antwoord, maar met een gevoel. En juist daardoor blijft ”you seem pretty sad for a girl so in love” nog lang nazinderen nadat de laatste noot heeft geklonken.
Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 12 juni 2026
Label: Interscope Records
Dit album of duizenden andere topalbums op cd of vinyl aanschaffen? Je koopt ze hier!