Pussy Riot heeft nooit moeite gehad om aandacht te trekken. Sinds de beruchte actie in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou staat de groep symbool voor artistiek verzet tegen het Kremlin. Naast hun politieke stunts zijn ze al enige tijd bezig met het maken van muziek en geven ze shows. Door de jaren heen hebben ze tal van singles en EP’s uitgebracht. ”CYKA” wordt gezien als het eerste officiële studioalbum van het collectief. Daarmee levert Pussy Riot een plaat die zowel compromisloos als chaotisch is: een soundtrack voor een tijdperk van oorlog, surveillance en digitale overprikkeling.
Dat Pussy Riot ook bekendstaat om wat er buiten de muziek gebeurt, is tegelijk hun grootste kracht en hun grootste artistieke uitdaging. Veertien jaar lang bouwde de Russische activistische kunstgroep haar reputatie op met haar feministische agenda, provocerende performances en politieke confrontaties, niet met klassieke albums. ”CYKA” is daarom een interessant experiment: kan een beweging die jarenlang leefde van urgentie en controverse diezelfde energie vasthouden binnen de beperkingen van een studioplaat?
Het eerste wat opvalt is de keuze van muziekstijlen. Waar Pussy Riot in de muziek vooral bekendstaat als punkband wordt op dit album gekozen voor een mix van hyperpop, hiphop, EDM en trap-achtige beats. Natuurlijk zit er wel punk in, vooral in de tweede helft van de plaat, maar voor iemand die schreeuwende gitaren verwacht is dit wel een verrassing.
”CYKA” trapt af met ”GODS LEFT”, een kerkelijk koor leidt de intro waar als snel een harde trap beat onder komt. Het nummer heeft veel hiphop elementen en is zowel in het Engels als in het Russisch gezongen. Thematisch heeft het een duidelijke boodschap: de wereld gaat kapot aan oorlog en exploitatie, de mensheid is hopeloos en God heeft ons verlaten. ”Ashes fill the sky, where once was life now endless night. See you in that dimming light, silent madness in your eyes. Gods, don’t hear me why? They say angels learn to lie.” De tekst is scherp maar het gefluister met het geschreeuw er tussendoor is niet de beste voordracht.
”NOTHING TO LOSE” is een heel dansbaar nummer wat niet mis zou staan op een alternatieve clubavond. Het nummer heeft het hoogste EDM gehalte van het hele album en zit goed in elkaar. Wel mist het de punk- en activistische elementen waardoor het inhoudelijk niet heel sterk overkomt.
De titeltrack ”CYKA” heeft die elementen wel. Opvallend is de feature van Vladimir Poetin. Dat Poetin als ‘gastartiest’ op ”CYKA” verschijnt, is wellicht de meest geslaagde provocatie van het album. Zijn eigen woorden functioneren als een spookachtige herinnering aan de gebeurtenissen die Pussy Riot wereldwijd bekendmaakten. Waar de president ooit de macht had om de groep (tijdelijk) het zwijgen op te leggen, is zijn stem hier gereduceerd tot een sample in hun muziek.
De grootste hit van het album is ”CANDY DOPAMINE”. Dat dit het eerste nummer op het album is met veel gitaar is geen verrassing: de track is gemaakt samen met hardrockband Avenged Sevenfold. Inhoudelijk laat de track nog veel te wensen over. Het gaat over een pauze willen nemen van al het leed door middel van medicatie. ”Cotton Candy, melt my brain already. Cotton Candy, steal my heart, I’m waiting” is een degelijke metafoor maar zet niet aan tot nadenken. Er mist een bredere maatschappelijke context, er mist een vorm van urgentie.
Dat voelt als een gemiste kans. De thematiek van medicatie, antidepressiva en afhankelijkheid leent zich juist voor een bredere maatschappelijke analyse. In een tijd waarin steeds meer mensen worstelen met burn-outs, depressies en de druk van sociale media, had Pussy Riot de persoonlijke ervaring kunnen verbinden aan een kritiek op de samenleving die deze problemen mede veroorzaakt. In plaats daarvan blijft ”CANDY DOPAMINE” grotendeels steken in individuele gevoelens en metaforen. Daardoor mist het nummer de politieke lading en urgentie die de sterkste momenten op ”CYKA” kenmerken.
”DISOBEY” is de hardste punk van het hele album: snijdende gitaren, geschreeuw, snelle drums. Dit is hoe we Pussy Riot kennen. Het is een directe oproep om je te verzetten tegen de controlerende macht, gebracht op een manier dat je er wel naar moet luisteren.
”CYKA” is geen punkalbum, maar een politiek manifest verpakt in hyperpop, EDM, hiphop, en… oké, ook een beetje punk. Soms werkt die combinatie verrassend goed, zoals op ”DISOBEY” en de titeltrack. Op andere momenten klinkt het alsof Pussy Riot de rauwheid van de punk heeft ingeruild voor een modern geluid dat minder indruk maakt. Desondanks is dat een interessante wending en zit er genoeg in het album om de hooivorken er weer maar eens bij te pakken.
Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 12 juni 2026
Label: Pussy Riot
Dit album of duizenden andere topalbums op cd of vinyl aanschaffen? Je koopt ze hier!