Green Day barst van de energie op “Saviors”

Toen Green Day in 2020 het album “Father of All…” uitbracht, waren veel luisteraars teleurgesteld. Het was namelijk pure schijt waar geen enkel goed woord over te zeggen valt. De band heeft dus nogal wat goed te maken. Is “Saviors” weer iets van het betere werk van Green Day?

Het schijfje opent met de vrolijke riff van “The American Dream Is Killing Me”. De negatieve tekst contrasteert heerlijk met de opgewekte toon van de muziek en dat voegt een extra laag ironie toe. Er zit een aanstekelijk ritme in en je kan moeilijk stil blijven zitten. Het tempo gaat nog iets omhoog op de volgende track: “Look Ma, No Brains!”. Qua stijl heeft dit nummer wel iets weg van het album “21st Century Breakdown”, maar er zit flink wat meer pit in dit lied. En niet alleen dit nummer heeft meer pit. Eigenlijk geldt dat voor álle tracks op het album. Waar komt dat vandaan? Gedeeltelijk is dat natuurlijk te danken aan Green Day zelf, maar ook de mix zit verdraaid goed in elkaar. Elk instrument klinkt perfect en is ook goed te horen. Dát is hoe je een album mixt!

Er wordt voldoende afgewisseld op “Saviors”. “Bobby Sox” is een vreemd maar vrolijk liefdeslied en wordt opgevolgd door “One Eyed Bastard”, dat een stukje duisterder klinkt. Goed, het klinkt allemaal niet super verschillend van elkaar. Maar de riffs en ritmes zijn anders genoeg om je aandacht vast te houden. En het helpt dat alle refreinen goed mee te zingen of schreeuwen zijn. Het houdt je hoofd erbij en zorgt ervoor dat je elk nummer wel kunt herkennen aan de kenmerkende tekst en melodie in het refrein.

Mike Dirnt, de bassist, mag even shinen in “1981”. Het is een uptempo lied dat geen pauze kent. Hij speelt behoorlijk wat hogere noten op de basgitaar en is daardoor goed te horen. Maar ook op de andere nummers valt Dirnt niet op de achtergrond weg. Zoals eerder al benoemd, is de mix fantastisch en daardoor zijn de gave lijntjes van de bas niet voor niets. Vooral in “Goodnight Adeline” speelt Dirnt een opvallend deuntje, onafhankelijk van de andere gitaren.

Green Day heeft het album vol met energieke tracks gestopt. De enige uitzondering is “Father to a Son”, een gevoelige ballad. Het is een leuke afwisseling, hoewel niet iedereen het zal weten te waarderen. Het nummer voelt een beetje als een vreemde eend in de bijt. De rest van de plaat is immers zo energiek. En ook tekstueel is “Father to a Son” anders: de meeste liedjes zijn politiek of onserieus. Dat er dan opeens een track tussen staat die zo persoonlijk en gevoelig is, is toch wel vreemd. Maar het is ook mooi.

Fans kunnen opgelucht ademhalen: het fiasco van “Father of All…” herhaalt zich niet. Green Day weet op “Saviors” aanstekelijke, energieke punk te leveren die je absoluut wilt meezingen. Het is niet baanbrekend, maar het is wel gewoon goed werk. En het luistert makkelijk weg, dus zet het maar op repeat!

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 19 januari 2024
Label: Reprise Records