Het is dinsdagavond 18 oktober wanneer het tijd is voor een nostalgische avond in 013. Vanavond staat Sum 41 in de zaal, met als supportacts Simple Plan en Cassyette.
Met binnenkomst zie je direct een gemêleerd publiek: jong en oud staat verspreid door de volgepropte zaal. Niet gek ook: Sum 41 reist rond met de tour “Does It Look Like All Killer No Filler“, opgedragen aan de eerste twee hitplaten die de band heeft uitgebracht. “Does It Look Infected” en “All Killer No Filler” zijn namelijk platen die menig muziekliefhebber kent. Vanavond gaan ze deze twee platen vieren.
Om acht uur stipt loopt Simple Plan rustig het podium op, onder luid gegil. Het publiek zit duidelijk te wachten op deze band. De band gaat de eerste nummers gelijk los met CO2 kanonnen. Hits zoals “Jet Lag” en “Your Love Is A Lie” passeren de revue. Zanger Pierre Bouvier klinkt ijzersterk en vol enthousiasme springt hij over het podium. Simple Plan heeft duidelijk geen moeite om zijn oude tracks nog net zo goed over te brengen als toen ze uitgebracht werden. Halverwege de setlist doet de band nog een poging om tracks van zijn nieuwe album erin te gooien. Je ziet meebewegende hoofden, maar minder meezingende monden. De conclusie mag wel zijn dat dit album nog niet bij iedereen even bekend is. Dit maakt echter niet uit voor het enthousiasme van de band: Bouvier steekt net zo makkelijk over naar de medley van verschillende tracks. “Mr. Brightside“, “Sk8erboi” en “All Star” worden gecoverd. De show biedt zoveel mooie momenten, dat je het bijna niet bijhoudt. “Summer Paradise” wordt vergezeld door grote ballonen die de zaal worden ingeschopt. Tijdens het nummer “I’m Just A Kid” duikt drummer Chuck Comeau het publiek in. Met het nummer “Perfect” neemt de Canadese band afscheid van het publiek, die helemaal klaar gestoomd zijn voor Sum 41!
Sum 41 betreedt het podium met knallend vuurwerk. De band begint direct met knallende tracks: “Motivation“, “The Hell Song” en “Over My Head (Better Off Dead)” worden goed ontvangen. Het publiek zingt en danst mee. De mannen van Sum 41 genieten duidelijk van hun tijd op het podium: je ziet geconcentreerde gezichten gecombineerd met enthousiast springen en rennen over de planken.
“Het voelt alsof ik mijn familie zie. Het voelt goed. Het is veel te lang geleden. Vanavond gaan we het vieren.” aldus Deryck Whibley. Want vanavond viert de band zijn debuutalbums. Sum 41 klinkt als 20 jaar geleden, maar eigenlijk nóg beter. De ervaring klinkt duidelijk door in de muziek en performance die de band neerzet. “Still Waiting“, “In Too Deep” en “Walking Disaster” worden hard meegezongen.
Monsterhit “Fat Lip” wordt opgedragen aan de fans van de band. Alle fans die er vanavond (nog) zijn, na 20 jaar. De band neemt afscheid van zijn publiek en verlaat het podium. De zaallichten gaan aan en je hebt overduidelijk het idee dat het concert afgelopen is. Maar, zoals Nederlands publiek is, vertrekken ze niet gelijk de zaal uit. Na een aantal minuten komt Whibley het podium weer opgelopen met een akoestische gitaar. Met de opmerking “Doe de deuren op slot en verder heeft iedereen pech” begint Whibley aan een soloperformance van “Catching Fire“. Een hele bijzondere afsluiter: een intieme akoestische sessie met alleen Whibley, dat maak je niet vaak mee.
Tijdens deze avond staat dezelfde leeftijdsgroep fans vooraan de barriers als de fans die er 20 jaar geleden al stonden. De fanbase blijft zich verjongen, ondanks dat de band nu al zoveel jaren ouder is. Ondanks dat zie je een brede leeftijd aan fans deze avond. Eén ding mag zeker zijn: iedereen genoot ontzettend van deze avond en vertrekt met schorre keeltjes naar huis. Sum 41 mag elk jaar wel een jubileum komen vieren!