Met de nieuwe plaat “Victory Garden” op zak komt Young the Giant voor maar liefst drie shows naar Nederland. Op woensdag 14 oktober 2026 staat het concert in Effenaar op de planning. De eerste fans zitten al ruim voordat de deuren open gaan voor de Eindhovense poptempel. Het publiek druppelt langzaam binnen en vult de grote zaal. Al blijft het balkon vanavond wel dicht.
De avond begint met het elektronische Ora The Molecule. De zangeres komt op in een discobalpak: de onesie is bekleed met allemaal rechthoekige spiegeltjes en de scooterhelm die ze draagt, is omgetoverd tot een discobal. Met slechts een paar lampen direct op haar gericht verandert de Effenaar in een discofeest. Helaas is de muziek minder indrukwekkend. Eerlijk is eerlijk: muzikaal sluit het ook gewoon niet aan bij Young the Giant. Het is heel veel herhaling en past beter op een of ander dancefeest.
Na ruim tien minuten vraagt de zangeres om mee te zingen, maar het riedeltje dat ze zingt klinkt allesbehalve zuiver. Halverwege gaat de helm af en loopt de zangeres over het podium. Ze richt de microfoon naar het publiek, maar het is een beetje zoeken wat de zaal precies moet terugzingen. Hier en daar hoor je wel het een en ander, maar je hoort vooral de aankomende weekendplannen die besproken worden. “I wanna see all the arms in the air and move like we are a sea wave,” roept Ora The Molecule tegen het einde. Daar wordt dan wel gehoor aan gegeven door de zaal. Los van het te gekke pak dat ze draagt, is er weinig indrukwekkends aan deze set.
Om 21.15 uur wordt het startsein van Young the Giant’s show gegeven door middel van een intro die overgaat in “Evergreen“, de openingstrack van de nieuwe plaat. De band laat direct horen hoe strak ze het nieuwe werk ook live laten klinken. De ritmesectie staat als een huis. En geen kaartenhuis dat halverwege de show in elkaar valt: dit blijft de hele avond op hetzelfde hoge niveau.
In het begin van de set vinden we ook “Better Fruit” van de nieuwe plaat. Als we richting het einde van de track gaan, likt gitarist Eric Cannata even aan zijn gitaarhals. Rock-‘n-roll, die je nu niet direct bij Young the Giant verwacht, maar het geeft wel iets speels aan de show als het je opvalt. Vervolgens gaat het nummer vloeiend over in een stukje van “Blackbird” van The Beatles, waarmee de band eigenlijk laat doorschermen nog altijd inspiratie te halen uit muzikale grootheden uit de jaren ’60. Een mooie overgang waarin oud en nieuw echt samenkomen. Als het publiek vervolgens de eerste tonen van “Apartment” van het debuutalbum hoort, klinkt er luid gejoel en wordt er luidkeels meegezongen.
Maar ook de band gaat helemaal op in de muziek en vooral bij frontman Sameer Gadhia is dat goed te merken. Hij beweegt vrij over het podium, meermaals met grote bewegingen en gesloten ogen. Echte interactie met het publiek is er niet. De frontman spreekt deze avond twee keer het publiek toe: één keer legt hij uit dat gitarist Jacob Tilly er niet bij is aangezien zijn vrouw onlangs is bevallen. Het tweede speechmoment komt vlak voor de single “Different Kind Of Love“, waarbij hij uitlegt wat het nummer betekent. Een mooi moment waarop het publiek helemaal stil is en gefocust is op het verhaal van de zanger. De interactiemomentje om het publiek te activeren lijkt bij Young the Giant simpelweg niet nodig te zijn.
Bij “My Body” begint de band met een langere intro. Zodra de contouren van de bekende tonen van de track zichtbaar worden, klinkt er een enthousiast gejuich vanuit de zaal. Het publiek gaat helemaal op in het nummer. Toch gaat hier niet alles vlekkeloos: op een gegeven moment hoor je een krakende kabel. Al valt het waarschijnlijk alleen de échte luisteraar op. Een roadie verhelpt het probleem snel met een nieuwe kabel bij de drumkit. Iedereen zingt gewoon uit volle borst verder. Wanneer niet veel later de eerste tonen van “Cough Syrup” de Effenaar vullen en het publiek het nummer herkent, ontstaat er dezelfde energie. Er klinkt een hard gejuich en er verschijnt een grote glimlach op het gezicht van de frontman. In de bridge spreekt hij nog één keer het publiek toe: “I wanna see you jump!” Vervolgens gaat hij zelf helemaal los en het publiek volgt trouw. De set wordt uiteindelijk afgesloten met “Mind Over Matter” en dat is ook echt het einde. Geen toegift, geen poppenkast. De volledige band stapt naar voren op het podium en slaat een diepe buiging onder enthousiast geklap van de zaal. Dit was Young the Giant in de Effenaar.
De band liet vanavond zien wat een enorm goede en strakke live-act ze zijn. Hoewel er gedurende de show vrij weinig interactie is met de zaal, bewijst Young the Giant dat dat ook helemaal niet nodig is. De show zit zo strak in elkaar en de frontman dwingt met zijn dynamische performance en uitstraling constant je aandacht af. Het is te hopen dat de band snel weer terugkeert, want dit smaakte zeker naar meer.