Unprocessed kiest nieuwe richting op “Boy Without a Gun”

Een omwenteling als deze zie je niet vaak: Unprocessed ging van progressieve metalcore naar een compleet eigen genre. Het lijkt op pop, maar instrumentaal is het nog steeds zo complex als wat ze eerder maakten. De afgelopen jaren bracht de band al een paar singles uit met de nieuwe sound, maar nu komt hen eindelijk met een EP: “Boy Without a Gun”.

De plaat opent met “Dinner”. Een simpele geneuriede melodie wordt al snel vergezeld door een interessante gitaarriff. Dan knalt de distortion erbij en worden we even herinnerd aan de metalroots van Unprocessed. Toch zijn de gitaren niet zo intens als toen – er zit een rem op. De drummer daarentegen gaat helemaal los en blaast eenieder die ernaar luistert omver. Tot het couplet begint. Dan start er een rustig gedeelte, vooral gedreven door frontman Manuel Fernandes’ stem en wat gitaarnoten. Het is erg minimalistisch, maar weet toch je aandacht vast te houden. Na het refrein volgt nog een technisch uitdagend stuk, waar zowel de gitaar en bas flink opvallen. Een goed begin van de EP!

Ocean” heeft een iets luchtiger gevoel. De opening klinkt progressief, maar desondanks is het nummer toegankelijk. Dat komt door de coupletten die makkelijker te volgen zijn. Net als in “Dinner” zijn de coupletten minimalistisch, al kennen die van “Ocean” al iets meer complexiteit. In het bijzonder geldt dat voor de basgitaar. Het hele nummer door heeft die interessante stukken en in de brug zelfs een soort van solo. Het is origineel en weet je te verrassen.

De eerste single van het schijfje is een hoogtepunt. “Portrait” start traag en met een ongemakkelijke sfeer. Wanneer de gitaar erbij komt met een afwisselende riff wordt die sfeer alleen maar versterkt. De rest van de instrumenten komt er dan ook bij, maar dat gaat zo natuurlijk dat je het haast niet doorhebt. In het couplet valt vooral de stem van Fernandes op. Met ritmische geluiden op de achtergrond is zijn melodie bijzonder pakkend. Dit nummer luister je niet alleen met je oren, want je hele geest wordt erin meegesleurd. Alles draagt perfect bij aan de sfeer van het nummer en doet je even geloven dat muziek echt magisch is.

Rain” is ook een van de singles, en het is duidelijk waarom de mannen dit lied kozen: ook deze track springt eruit. De melancholische gitaarpartij weet je direct te pakken terwijl teksten als “Rain falls and / so the night” in je hoofd blijven rondspoken. De brug valt ook op, omdat het muzikaal een breuk is met de rest van het nummer. De gitaarriff die ons tot dan toe vergezelt stopt en een andere, duistere melodie neemt het over. Dat houdt de afwisseling erin zonder het emotionele thema te verbreken. Unprocessed weet hoe je goede nummers schrijft!

Orange Grove” heeft weer meer distortion op de gitaren en valt misschien meer in de smaak bij djent-fans. Het is geen zwaar nummer, maar muzikaal kun je duidelijk horen dat Unprocessed dat soort muziek vroeger wel maakte. De basgitaar is weer lekker goed hoorbaar, en dat zorgt ervoor dat het lied net wat beter binnenkomt. Er is ook een aanstekelijk ritme, en je gaat als vanzelf wel meebewegen. Dat geldt dubbel voor de breakdown in de outro – wat de fans van de oude Unprocessed zal aanspreken. In de laatste track, “Closer”, valt de breakdown ook op. Het is een apart ritme en dat maakt het ook uitdagend om te spelen. Op welk instrument je ook focust, het is allemaal indrukwekkend. Voor de rest biedt de afsluiter echter weinig wat we nog niet gehoord hebben in de andere vijf nummers.

De eerste EP sinds de genre-switch van Unprocessed pakt goed uit. “Boy Without a Gun” is een verzameling van zes lekkere nummers die het allemaal waard zijn om te luisteren. Vooral “Portrait” en “Rain” zijn hoogtepunten. Het is te hopen dat de band zich verder ontwikkeld en dat niveau consistenter weet vast te houden.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 3 juni 2022
Label: Airforce1 Records / Universal Music