Na een zonovergoten openingsdag van Jera On Air 2024 staan er vrijdag nog veel meer geweldige acts op het programma. De temperatuur is iets gedaald na wat kleine regenbuitjes en dat maakt het vandaag perfect festivalweer. Volgens de organisatie was het de drukstbezochte dag van de 30ste editie, met zo’n vijftienduizend bezoekers. Niet vreemd met deze knallende line-up!
Holding Absence pakt Jera On Air 2024 al vroeg in
De tweede dag van Jera On Air 2024 wordt op het hoofdpodium, de Eagle, geopend door de mannen van Holding Absence. Op de setlist staan onder andere de tracks “Like a Shadow” en “Curse Me With Your Kiss“. Ondanks dat de band zelf laat weten dat er “veel betere bands” vandaag spelen, eet het publiek uit hun handen. Wordt er gevraagd om een moshpit? Doen we. Handen in de lucht? Geen probleem! Het is nog vroeg op de middag, maar Holding Absence pakt de Eagle in. “I can play for another two hours here, you guys are fantastic!“, roept frontman Lucas Woodland door de microfoon alvorens het laatste nummer wordt ingezet. Dag twee is van start!
Thrown laat zien waarom ze de ‘hottest new band in metal’ zijn
Het gaat keihard met Thrown. Zowel qua de muziek die ze spelen als hun bekendheid in de scene. Met de tot nu tien uitgebrachte liedjes heeft de band eigenlijk niet eens genoeg materiaal om een set vol te spelen. Gelukkig verschijnt het nieuwe album eind augustus. Dat de band fans genoeg heeft is wel duidelijk, want het hele weekend ontkom je niet aan de Thrown-bandmerch van de Jera On Air-bezoeker. Op de Vulture stage trekt de band een enorme bak herrie open die er bij de toeschouwers als zoete koek in gaat. De drums zijn misschien niet altijd even goed hoorbaar – vooral de snare is hier en daar wat weggezakt – maar een goed vervolg van de dag was het zeker!
Dying Wish geniet van het publiek en vice versa
Volgers van het Hoeveel-vrouwen-op-Jera-Instagram-account kunnen deze dag hun slag slaan. Want na Hanabie op het hoofdpodium, begint Dying Wish iets later in de Buzzard. De set van deze metalband put vooral uit het laatste album: “Symptoms of Survival”. In eerste instantie lijkt het zelfs alsof de band de plaat integraal gaat spelen gezien de eerste vier nummers in volgorde zijn. Dat bevalt het publiek prima! Op een gegeven moment wordt vocalist Emma Boster geheel bedolven onder fans die het podium op zijn geklommen om mee te schreeuwen. De band staat ook duidelijk te genieten op het podium. Een minpuntje is dat de mix van de vocalen niet helemaal lekker staan afgesteld, waardoor Boster geregeld wordt overschreeuwd door de back-up vocalen. Dat mag echter de pret niet drukken!
Keiharde moshpit bij Scowl is niet zonder gevaar
In de namiddag is er keuzestress als supergroup Better Lovers – bestaande uit leden van Every Time I Die en The Dillinger Escape Plan – en Scowl tegelijkertijd staan geprogrammeerd. We beginnen in de Buzzard bij Scowl, maar door wat technische mankementen loopt de soundcheck daar ontzettend uit. Dan toch maar even een klein stukje van Better Lovers kijken in de Vulture iets verderop. Zelfs na het luisteren van slechts een paar nummertjes ben je verkocht, deze band belooft absoluut wat! Terug naar Scowl voor wat female-fronted hardcore. De band is inmiddels begonnen en de moshpit is gevaarlijk. Het is vooraan helaas niet druk genoeg, want menig stagediver landt op de grond of wat onhandig op een omstaander. Geregeld komen er mensen met bebloede ledematen of gezichten de moshpit uit. Risico van het vak zou je zeggen, want Scowl is ook gewoon keihard en zet in een kleine 20 minuten een memorabele set neer.
Complete chaos bij Jaya the Cat is puur genieten
In het begin van de avond betreedt Jaya the Cat het podium in de Buzzard. De drunken reggaeband start direct met “Nobody’s Fault“. De gitarist lijkt zich te begeven in een shampoo-reclame met zijn wapperende lange haren door de ventilator voor hem. Niets lijkt te gek bij deze set. Zo is er een fan die het podium opkomt, een slok Jameson whiskey neemt en vervolgens weer crowdsurfend de tent door gaat. De band haalt op een gegeven moment een barman het podium op die shotjes uitdeelt. En dan mond open en gieten maar, shotglaasjes gebruiken is nergens voor nodig! Zodra het laatste nummer, “Here Come the Drums“, wordt ingezet zijn echt alle remmen los. De hele Buzzard staat ineens op het podium terwijl de band doorspeelt. De gitarist speelt crowdsurfend door en ook bassist Jan Jaap Onverwagt wordt op het podium door het publiek bij de laatste noten de lucht in gehouden. Jaya the Cat geeft Jera On Air een heerlijke performance!
Show Me the Body verdrijft demonen in de Buzzard
Het is niet helemaal helder of Show Me the Body nog bezig is met soundchecken of dat de set inmiddels begonnen is. Frontman Julian Cashwan Pratt staat wat ongemakkelijk, in dikke trui, tegen de microfoon te praten. De tent staat maar halfvol en vooraan tegen de stagediving ramp staan de die-hard fans al klaar. Al snel is het duidelijk; die set is gewoon van start gegaan zonder startsein en voordat je het weet staan een stuk of vijftien hardcoreliefhebbers hun dansmoves te showen. De armen en benen maaien in het wild en er wordt goed gebruik gemaakt van de lege ruimte voorin door alle kanten op te rennen. Pratt maakt een opmerking tegen de rest van het publiek dat op afstand blijft: “Wat? Zijn jullie bang voor die kinderen hier vooraan?“. Zijn boze (misschien wel bezeten?) gezicht nodigt niet perse uit om dichterbij te komen, maar Pratt krijgt het voor elkaar om je helemaal mee te krijgen. Wie niet danst staat gehypnotiseerd, met een brede glimlach, naar Show Me the Body te kijken.
Brutus is keihard, maar op een andere manier
Het Belgische Brutus is een hele harde band. Dat wisten we van tevoren. Maar om deze liveset te zien op een dag met acts zoals Thrown, Counterparts en Bleed From Within, doet je realiseren dat dit ‘hard’ is op een andere manier. De synth-pedalen die bassist Peter Mulders soms bespeeld dreunen door de tent heen. De dynamiek in de muziek en de manier waarop ze dit live overbrengen maakt dat je de zachte en hardere stukken nog meer kan waarderen. Hoewel het hoofdpodium fysiek wat groot is voor de band, vullen ze de tent met een geweldige stortvloed aan muziek. Oogjes dicht en genieten! Wij kunnen zangeres én drummer Stefanie Mannaerts dan ook alleen maar een ‘dikke merci’ terug geven!
Laatste Nederlandse festivalset voor Sum 41 op Jera on Air 2024
Als de avond is gevallen, is de Eagle het decor voor de allerlaatste Nederlandse festivalset van Sum 41. Het startsein wordt gegeven met de intro van AC/DC’s “TNT“. De vuisten gaan de lucht in terwijl er luidkeels “hey!” geroepen wordt. En dat nog voordat de band op het podium staat. Vuur, pyro’s, confetti, grote, witte ballonnen en telefoonlichtjes bij het begin van “Walking Disaster“. Zowel Sum 41 als het publiek gaan voor een waardige afsluiting van een tijdperk. Frontman Deryck Whibley besteed niet te veel tijd aan praatjes, de band wil zoveel mogelijk tracks spelen in de tijd die er is. “We’re really gonna miss you!” laat hij enkel hier en daar weten. Uiteraard komen dé hits voorbij in de één uur durende set: “The Hell Song“, “In Too Deep“, “Fat Lip“, “Still Waiting” en de recentere single “Landmines“. Jera On Air 2024 was dé plek voor de laatste Nederlandse festivalset van Sum 41!
Conservative Military Image is een imponerende aanwezigheid op het podium
Tegelijkertijd met Sum 41 speelt in de Hawk Nozem stage het Amerikaanse Conservative Military Image. De recht-voor-z’n-raap skinhead hardcore van de band gaat er bij het publiek goed in. Voor festivalgangers die het eens waren met de aparte rant van Bodycount’s Ice-T over ’toxic masculinity’, was de imponerende aanwezigheid van deze band vast om de vingers bij af te likken. Zanger Adam Voss is een intimiderende aanwezigheid op het podium. En dat draagt zeker bij aan de atmosfeer van de gig. De band maakt de gegeven tijd niet vol, maar in de tijd die ze wel spelen gaat de pit continu door. Voss was ook blij verrast te zien dat ‘zover van huis’ er mensen zijn die de teksten kunnen meeschreeuwen. Een geslaagde introductie van de band aan het Nederlandse festivalcircuit!
Sum 41 nog een laatste keer in Nederland zien? Er komt nog een headlineshow aan dit najaar!
Simple Plan speelt standaard, maar lekkere show
Het is rennen geblazen voor de poppunkers, want terwijl de laatste klanken van Sum 41 nog nagalmen start in de Vulture Simple Plan met “I’d Do Anything“. De band is vandaag weer lekker in vorm en weet een strakke set neer te zetten. De strandballen tijdens “Summer Paradise” zorgen zelfs voor een glimlach op het gezicht van de meest nors kijkende beveiliger. Naast nummers als “Shut Up” en “Jet Lag” is er ook ruimte voor een cover mash-up van “All Star“, “Sk8er Boi” en “Mr. Brightside“. Tijdens “What’s New Scooby Doo?” worden verschillende Scooby Doo-karakters het podium opgehaald en tijdens “I’m Just a Kid” neemt drummer Chuck Comeau een duik in het publiek. Traditiegetrouw wordt er afgesloten met “Perfect“, waarbij de telefoonlichtjes de tent vullen. Het was de standaard show van Simple Plan die je kon verwachten, maar dat maakt het niet minder lekker aan het einde van een zonnige festivaldag!
LIVE REVIEW DAG 1 | DAG 2 | DAG 3 | DAG 4