Als we het hebben over een band die écht uniek is. Een band die écht zijn eigen geluid heeft gecreëerd heeft. Dan hebben we het over Donna Blue. De formatie, bestaande uit Danique van Kesteren en Bart van Dalen, maakt jaren ’60 popmuziek, beter bekent als chamberpop. Hun nieuwe plaat “Into the Realm of Love” laat de luisteraar kennis maken met dit genre in zowel het Engels als het Frans.
We trappen af met “Harmony of Spheres“. Je voelt jezelf in een tijdcapsule stappen. De stem van Van Kesteren heeft een waas over zich. Weten we zeker dat we geen oude lp uit de kast hebben gepakt? Alles klopt. De instrumenten, het ritme, het gevoel: je waant je stiekem in een barretje waarbij een band heerlijk op de achtergrond muziek speelt en je rustig je drankje opdrinkt. Hieropvolgend horen we “Aphrodite“. Hier horen we ook Van Dalen. De stem is een stuk lager dan die van Van Kesteren. Dit zorgt voor een heerlijke balans op het album. De bas begeleidt deze track hoofdzakelijk en dit geeft een retro feeling. Op “Fantasy Girl” horen we de Franse teksten afwisselend met Engels. Het nummer valt wat meer in het noir genre. Het is een stuk langzamer. De synthesizers vergezellen de baslijn en drums goed. Je kan je eigenlijk al een podium voorstellen dat wat rook heeft en mooie heldere spotlichten om Donna Blue alle aandacht te geven.
Ieder nummer heeft iets unieks te bieden. Zo ook “The Hourglass“. Op het eerste gehoor klinkt het net als een track voor een detectiveserie. Een goede baslijn samen met wat mystieke geluiden geproduceerd door een synthesizer. De stem van Van Kesteren is heel kalm en gecontroleerd. Het tempo van de zang is afwisselend. Even wat versnelling en dan weer rust. Dit allemaal terwijl het nummer heel timide blijft. De track is door een ringetje te halen. Na weer wat Engelse teksten is het weer hoogtijd voor wat meer Frans. “Mains De L’Amour” is een wat meer uptempo track. Hoge noten van het toetsenwerk worden ondersteund door een lage basriff. Langzaam zet het allemaal wat meer aan met gehum door Van Kesteren. Het klinkt organisch en is hypnotiserend.
Aan het einde van “Into the Realm of Love” staan de tracks “The Hunter“, “White Horses” en “In Blue” nog op de luisteraar te wachten. “Whtie Horses” is ontzettend rustig in contrast met “The Hunter“. “The Hunter” heeft een goede beat en voelt enigszins zwaar. De afsluiter, “In Blue“, is juist wat meer opbeurend. Ondanks dat de hele plaat retro is, geeft deze afsluiter je nog meer dat oude gevoel dan sommige andere tracks op de plaat. De instrumenten, het tempo, het stemgeluid: alles brengt je terug naar de jaren ’60/’70.
“Into the Realm of Love” is een unieke plaat. Een plaat die iedereen een keer zou moeten hebben geluisterd. Het geeft een gevoel van nostalgie. Donna Blue is een band zoals je die niet veel meer ziet: de formatie is puur en origineel.
Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 8 maart 2024
Label: Snowstar Records