De Britse indieartiest Joey Gardiner is hard bezig om de muziekscene te veroveren. Geïnspireerd door namen als Kings of Leon, The 1975, Tom Odell en Ben Howard bouwt hij aan een sfeervol en emotioneel geluid dat al werd opgemerkt door diverse BBC-radiostations. Zijn nieuwste single “Wounds” vormt zijn meest persoonlijke release tot nu toe: een bijna vierenhalve minuut durende, cinematische track waarin hij pijnlijk eerlijk terugblikt op relatiebreuken, trauma’s en de soms ingewikkelde band met zichzelf.
Wij spraken met Gardiner over de lange weg van een eerste twee-noten-demo tot het uiteindelijke, meeslepende studioresultaat vol strijkers en een climax die pas na twee jaar schaven helemaal goed voelde. Hij vertelt open over muziek als emotionele uitlaatklep, zijn hoop op een optreden in Nederland en hoe hij liever een diepe connectie maakt met een klein publiek dan een oppervlakkige hit scoort. Want voor Joey Gardiner draait het schrijven over zijn eigen donkerste hoeken uiteindelijk om de herkenning bij de luisteraar: “Ik zeg niet dat we allemaal exact dezelfde ervaringen meemaken, maar gedurende ons leven maken we wel soortgelijke dingen mee.”
Hey Joey, leuk je te spreken! Hoe gaat het met je?
“Het gaat heel goed met me, dankjewel! Ik hoop dat het met jullie ook goed gaat!”
Gefeliciteerd met je nieuwe single “Wounds“. Kun je ons iets meer vertellen over de betekenis van het nummer?
“Dankjewel, ik ben echt heel trots op ‘Wounds’. Het is een nummer waar ik erg gepassioneerd over ben, ook vanwege de emoties die in het schrijfproces zijn verwerkt. ‘Wounds’ gaat over het terugkijken op pijnlijke tijden en ervaringen, mislukte relaties en zelfs een relatie die ik op een bepaald moment met mezelf had. Ik heb geprobeerd diep in de sfeer van het nummer te duiken, zodat die de teksten aanvult. De track is op niemand in het bijzonder gericht, behalve op mezelf.”
Een single die net geen viereneenhalve minuut duurt, dat is tegenwoordig behoorlijk ongebruikelijk. Is er een moment dat je hebt getwijfeld over die lengte?
“Ik denk dat er bij dit nummer veel sprake was van vallen en opstaan om te ontdekken waar het naartoe kon gaan en hoe het voelde. Ik geloof er sterk in dat een track als het ware zijn eigen weg gaat. Het duurt zo lang als het moet duren, dus ik en de band waren niet bezig met een bepaalde tijdsduur. We gingen gewoon af op het gevoel. We wilden ieder onderdeel echt goed tot zijn recht laten komen en ik vind dat we daarin zijn geslaagd. Het is een langzame opbouw die uiteindelijk tot een climax komt.”
Het nummer heeft inderdaad een prachtige opbouw en bevat enkele langere instrumentale passages. Hoe creëer je zo’n structuur?
“‘Wounds’ begon oorspronkelijk met de twee noten die je in de intro hoort. Ik heb daar een tijdje op voortgeborduurd en uiteindelijk had ik het geraamte van het nummer al een jaar voordat ik bij de band kwam. Ik denk dat ik het heb gespeeld als een van de nummers die we tijdens onze liveoptredens zouden gebruiken. We wisten als groep meteen dat het bijzonder was. Er waren alleen nog wat aanpassingen nodig.”
“Het duurde een tijdje voordat we de definitieve versie hadden uitgewerkt waarmee we de studio ingingen, omdat we allemaal ideeën bleven aandragen. Ik kan toegeven dat het nog ongeveer een jaar duurde voordat ‘Wounds’ gepolijst genoeg klonk om opgenomen te worden. We gingen de studio in en namen het nummer op met onze goede vriend Calum Wotherspoon, die daar produceert en de techniek doet. Cal had ook wat input op de track en bevestigde zelfs het idee dat we allemaal hadden om Jed [Armer, gitarist] strijkers te laten spelen, die het geheel konden aanvullen en de sfeer een extra boost konden geven.”
Welke tekst uit “Wounds” betekent persoonlijk het meest voor je?
“Ik denk ‘I’m still standing on my feet’, omdat het laat zien dat het niet uitmaakt hoe moeilijk dingen worden. Vooral op die regenachtige dagen waarop de regenwolk maar niet lijkt te verdwijnen. Het wordt echt beter en uiteindelijk zal de zon er weer doorheen breken. Ook al ben je misschien gekwetst en een beetje gebroken. Je zult weer opkrabbelen en sterker en wijzer op je voeten terechtkomen.”
Hoe zorg je bij het schrijven over persoonlijke onderwerpen dat je volledig eerlijk bent, terwijl je het tegelijkertijd omzet in een nummer?
“Ik denk dat de rauwheid en eerlijkheid juist de passie in het nummer versterken. Dat komt doordat ik het gevoel heb dat ik mijn emoties en ervaringen omzet in herkenbare kunst/muziek. Ik zeg niet dat we allemaal exact dezelfde ervaringen meemaken, maar gedurende ons leven maken we wel soortgelijke ervaringen mee. Het is voor mij ook een soort vaste waarde, omdat ik zo sterk vanuit mijn emoties en ervaringen schrijf. Elk nummer dat ik maak is als een soort herinnering aan waar ik was, hoe ver ik ben gekomen of zelfs wat ik op dat moment voelde.”
“Wounds” wordt omschreven als “een grote muzikale stap vooruit” ten opzichte van “Dirty Cigarette (I’ll Never Forget)“. Hoe vind je dat je geluid sinds die release is geëvolueerd?
“Ik denk dat bij ‘Wounds’ iedereen echt goed over zijn eigen bijdrage heeft nagedacht en die heeft toegevoegd aan het geraamte van de track die ik een paar jaar geleden bij de band heb neergelegd. Doordat de band hun eigen stijlen en ideeën aan ‘Wounds’ heeft toegevoegd is het geworden wat ik graag een prachtig reflectief meesterwerk zou willen noemen. Het komt namelijk niet alleen van mij. Het komt van de band, mijn vrienden met wie ik iedere dag mag samenwerken!”
Als je terugkijkt naar die eerste demoversie van “Wounds“, wat is er dan het meest veranderd?
“Ik denk dat het strijkersgedeelte, de effecten op de bridge/breakdown vóór de climax en Jed’s gitaarsolo enorm zijn veranderd. Die voegen zoveel elementen toe aan wat ik graag het ‘moving on, I’m okay’-gedeelte van het nummer noem.”
Als iemand je muziek nog nooit had gehoord, zou “Wounds” dan het eerste nummer zijn dat je zou aanraden?
“Eigenlijk zou ik in deze volgorde luisteren: ‘Oh man it’s her’, ‘Calling’, ‘Hands high’, ‘Bloodbath’, ‘Wounds’ en ‘Clean’. Ik denk dat ze samen een soort verhaal vertellen. Ik heb inderdaad bepaalde ervaringen gehad, zoals een relatiebreuk en andere dingen die speelden, dus ik ben volledig open en eerlijk over mijn emoties in deze nummers. Maar je zou ook kunnen beginnen met ‘Wounds’ en daarna naar de bovenstaande lijst luisteren, omdat het eigenlijk een soort prequel is van hoe ik bij ‘Wounds’ terechtkwam.” -lacht
Wat kunnen fans en luisteraars de komende maanden nog meer van je verwachten?
“Meer optredens in het zuidwesten van Engeland. Meer livesessies die worden uitgebracht en meer muziek. Oh en ik mag ook niet vergeten te vermelden dat ik online live ga om met mensen te praten over onze nummers.”
Op Instagram sprak je eerder al over het verwerken van trauma, levenservaringen, verbroken relaties en aan jezelf werken. Hoe belangrijk is het voor je om deze thema’s niet alleen in je muziek te onderzoeken, maar ze ook zo openlijk met je publiek te delen?
“Ik denk dat open en eerlijk zijn onderdeel is van kunst. Ik wil dat ons publiek weet dat ik echt in contact sta met wat ik voel en dat ik veel reflecteer. Ze zien misschien een behoorlijk vrolijke jongen, dus ik denk dat het hebben van een soort uitlaatklep, bij mij is dat muziek, iets goeds is. Maar het laat hen ook zien dat ze er niet alleen voor staan. We maken allemaal onze eigen ervaringen en gebeurtenissen mee.”
Kunnen fans/mensen in Nederland verwachten dat ze in de nabije toekomst meer van je zullen zien of horen?
“Weet je, ik zou heel graag in Nederland spelen. Wat een prachtig land. Ik ben er persoonlijk nog nooit geweest, maar het zou een geweldige reden zijn om het te bezoeken! Als jullie weten waar we terechtkunnen, zouden we graag langskomen!”
Hoe vertaal je een gelaagd studionummer als “Wounds” naar een krachtige liveperformance?
“Veel repeteren, ervoor zorgen dat we allemaal klaar zijn en dat ik het beste kan geven wat ik in me heb, met emotie en passie. Ik wil dat het moment met ieder gespeeld nummer speciaal is.”
Om dit interview af te sluiten, hebben we een manifestatievraag en een dilemma voor je… Met welke twee artiesten zou je willen touren op korte termijn?
“Ik denk dat het recent een nieuwe band is die ik begin 2025 heb ontdekt: Wunderhorse. Ik denk dat zij momenteel aan de top van ons genre staan. Ik zou frontman Jacob graag willen zeggen: je bent geweldig, man. Daarnaast Current Joys, die ik tijdens de lockdown heb ontdekt en wiens muziek ik geweldig ben gaan vinden. Ik denk dat we qua sound goed bij elkaar zouden passen, maar wauw, wat een artiesten.”
Zou je liever één perfect nummer schrijven dat iedereen kent, of vijf albums maken die een diepe connectie hebben met een kleinere groep mensen?
“Ik denk dat voor mij het vermogen om een diepe connectie te maken met een kleinere groep mensen de voorkeur heeft. Weten dat je werk iemand op de een of andere manier heeft geraakt, is een geweldig gevoel. Je hebt die nummers geschreven omdat je je op een bepaalde manier voelde en daardoor laat je iemand anders zich op een bepaalde manier voelen. Misschien ken je die persoon niet eens, maar maak je via geluid een verbinding met elkaar. Magisch.”
Bedankt voor je tijd, Joey!
“Bedankt voor dit gesprek jongens!”
De single, “Wounds“, van Joey Gardiner is vanaf 23 juli 2026 te beluisteren via de bekende streamingsdiensten. Op de hoogte blijven van de band? Check dan de website en socials van Joey Gardiner.