Na zestien jaar als frontman van Zebrahead zette Matty Lewis in 2021 een punt achter dat hoofdstuk om muzikaal een andere richting op te gaan. Wat volgde was een periode waarin hij zich richtte op countrymuziek. Een stap die hem naar eigen zeggen niet alleen afstand gaf, maar ook nieuwe energie opleverde. Nu is Lewis terug in het genre waar veel fans hem van kennen met zijn nieuwe party-/poppunkproject Rocketsuit Rogue.
Het debuutalbum “Hello, Apocalypse!” verschijnt op 21 augustus 2026 en is volgens Lewis een plaat vol energie, grote refreinen en invloeden uit poppunk, rock en ska. En voor hem misschien wel het belangrijkste: een album waarmee hij opnieuw plezier vond in het schrijven van muziek. Wij spraken uitgebreid met de zanger over Rocketsuit Rogue, het ontstaan van “Hello, Apocalypse!“, het opnameproces en de plannen voor een Europese tour.
Hey Matty, leuk je te spreken! Hoe gaat het met je?
“Het gaat echt geweldig met me, dankjewel!”
Je omschrijft Rocketsuit Rogue als een project dat tegelijkertijd vertrouwd voelt als een reset. Wat is het vertrouwde aspect en was is juist de reset?
“Voor mij persoonlijk voelt het vertrouwd om weer terug te zijn in het ‘poppunk/rock’-genre. Ik speel ijshockey, ik ben keeper, en het is bijna alsof je een tijdje niet op het ijs hebt gestaan. Wanneer je terugkomt, voelt het als: ‘Oh ja, dit herinner ik me’. Dan voelt het alsof je nooit bent weggeweest. Wat voor mij als een concrete reset voelt, is het schrijven van nummers. Toen ik Zebrahead verliet, was ik mentaal volledig leeg en schreef ik geen enkel rocknummer meer totdat ik deze nummers begon te schrijven. Toen dat gebeurde, was het alsof iemand de kraan opendraaide en het voelde alsof er iets in mij werd opgeladen en gereset.”
Je hebt ook een tijd countrymuziek gemaakt. Heeft die periode veranderd hoe je naar het party-/poppunkgenre kijkt?
“Ik denk eigenlijk dat ik die tijd weg nodig had. Het heeft niet echt veranderd hoe ik naar het genre kijk of hoe ik het benader, maar het dwong me wel om een betere gitarist en zanger te worden. Bij die muziek speel je meestal akoestische sets van vier uur, zoals achtergrondmuziek in bars enzo. Dus wanneer het alleen jij en een akoestische gitaar is, moet je je echt focussen. Je hebt geen vervormde gitaren en dergelijke om je fouten te verbergen. Ik denk dat dat ook allemaal onderdeel was van het proces van opladen en resetten.”
Op 21 augustus breng je met Rocketsuit Rogue het debuutalbum “Hello, Apocalypse!” uit. Wat kunnen mensen van deze plaat verwachten?
“Ze kunnen een album verwachten dat behoorlijk divers is en absoluut vol energie zit. Gitaarriffs, grote refreinen, hier en daar wat ska. Niet per se een ‘throwback’-stijl, maar zonder twijfel honderd procent ik.”
Qua geluid voelt het album upbeat aan met sterke invloeden van ska en poppunk, terwijl de titel “Hello, Apocalypse!” juist ironischer of sarcastischer klinkt. Kun je misschien iets meer vertellen over het ontstaan van de titel?
“Ik voel me aangetrokken tot upbeat klinkende muziek, zowel in wat ik luister als in wat ik schrijf. ‘Hello, Apocalypse!’ klinkt behoorlijk ironisch en sarcastisch, maar ik denk dat dat helemaal bij mij past. Ik ben een ontzettend positief persoon. Ik denk ook dat ik dat moet zijn, anders loopt mijn mentale energie leeg. Specifiek voor deze titel vond ik het idee van een ‘apocalyps’ interessant, maar dan één die zich binnenin jezelf afspeelt. Als je naar de artwork kijkt, zie je de held naar voren stormen en zijn innerlijke apocalyps aangaan. Een beetje alsof je je problemen erkent en ze recht in de ogen kijkt. Oorspronkelijk zou het album ‘Watch the World Just Fall Apart’ heten, wat ook de eerste track is. Op het laatste moment heb ik dat toch veranderd, omdat ik het idee van een albumtitel die geen tracktitel is leuker vond.”
Een van de nummers, “The Best Last Day on Earth“, is al uitgebracht. Wat voor reacties heb je tot nu toe op dat nummer gekregen?
“De reacties zijn geweldig! Mensen houden van de relaxte sfeer en van het meezingrefrein! Ze lijken zich ook te herkennen in het idee dat als we zouden weten dat alles morgen eindigt, we misschien minder tijd zouden besteden aan ons zorgen maken en meer tijd zouden doorbrengen met de mensen om ons heen.”
Wat maakte juist dit nummer de perfecte keuze om als single uit te brengen?
“Ik denk dat dit nummer altijd al een van de favorieten was, omdat het net iets anders is dan de rest en iets muzikaler aanvoelt. Daarnaast ligt het in een lager register en is het heel relaxed, zoals ze zeggen. Ook sluit het goed aan bij het apocalyps-thema dat door het hele album loopt.”
Welk nummer op het album zorgde voor de meeste frustratie voordat het zijn definitieve vorm bereikte?
“Ik had het geluk dat geen enkel nummer frustratie opleverde voordat het zijn definitieve versie bereikte. Zoals ik al zei: ik was volledig opgeladen en gereset. Het was vreemd, want toen ik eenmaal begon met schrijven, schreef ik in twee weken tijd veertien nummers. Een week later deed ik dat opnieuw. Uiteindelijk heb ik ongeveer dertig nummers geschreven of herschreven die er gewoon uitkwamen alsof iemand een kraan had opengedraaid. Het moeilijke deel was bepalen welke nummers en hoeveel nummers we zouden opnemen voor dit album. Dat is altijd een fijn probleem om te hebben.”
Je hebt in verschillende muzikale werelden gewerkt: van punkrock tot countrygerichte muziek. Welke lessen uit die periodes kunnen mensen terughoren in Rocketsuit Rogue?
“Ik denk dat mensen de authenticiteit en de rauwheid in de nummers zullen horen. Door de jaren heen heb ik geleerd dat het uiteindelijk gewoon rock-’n-roll is. Het mag best een beetje rauw en gevaarlijk zijn. Toen we het opnamen, wilde ik dat het echt en ongepolijst zou klinken. Er waren niet veel aanpassingen en misschien hoor je hier en daar één of twee kleine foutjes, maar soms zijn dat juist gelukkige ongelukjes.”
Je hebt gezegd dat dit album zowel voor koptelefoons als voor volle zalen is gemaakt. Zijn er momenten op “Hello, Apocalypse!” die bewust zijn geschreven met een livepubliek in gedachten?
“Ja, ik denk dat ik refreinen altijd al op die manier benader. Ik hou van meezingbare ‘whoa’s’, schreeuwende stukken en ‘na-na’s’, zolang ze bij het nummer passen en er niet alleen zijn om er te zijn. Dus die stukken zijn niet bewust daarvoor geschreven; het is gewoon wat ik leuk vind en altijd al graag heb gedaan met refreinen… Klinkt dat logisch?”
Met honderden shows in tientallen landen op de teller: welke elementen van een liveshow zijn zo essentieel geworden dat ze automatisch hun weg vinden naar je songwriting?
“Ja, zoals ik net zei: ik denk dat daar die ‘whoa’s’ vandaan komen, maar ook gitaarsolo’s. Ik vind dat meer nummers gitaarsolo’s zouden moeten hebben. Ze hoeven niet supersnel of technisch te zijn, maar er zit iets in om een nummer even te laten ademen. Hierdoor komen de andere delen harder binnen. En bovendien: ze zijn gewoon supercool.”
Welk nummer op het album zou jouw tienerversie het allerleukst vinden?
“Er staat een nummer op het album dat ‘It’s Fine, You’re Fine’ heet en muzikaal gezien is dat het zwaarste en snelste nummer van de plaat. Mijn tienerversie zou daar waarschijnlijk naar luisteren terwijl hij donuts draait op een parkeerplaats met zijn auto! Dat zou hij geweldig vinden.”
Zijn er plannen om dit album naar Europa te brengen en dus ook naar Nederland?
“JA! We werken eraan om Europa tot een van onze hoogste prioriteiten te maken. Ik zou het verschrikkelijk vinden als we Nederland zouden overslaan! Ik ben er meerdere keren geweest en de shows zijn altijd fantastisch!”
Laten we afsluiten met een dilemma: zou je liever één perfect nummer schrijven dat iedereen kent, of vijf albums maken die een kleinere groep mensen diep raken?
“Vijf albums die een kleinere groep mensen raken… zonder twijfel. Muziek draait niet om populariteit. Er is geen reden om je druk te maken over streams of volgers. Natuurlijk kun je bezig zijn met zoveel mogelijk mensen bereiken, maar muziek draait om verbinding. Muziek brengt ons dichter bij andere mensen en dat is misschien wel het meest menselijke wat we kunnen doen. Natuurlijk ken ik het nummer ‘Happy Birthday’, maar ik voel daar geen connectie mee… oké, misschien één keer per jaar!” -Lacht
Bedankt voor je tijd, Matty!
“Graag gedaan! Heel erg bedankt!”
Het album van Rocketsuit Rogue, “Hello Apocalypse!“, is vanaf 21 augustus 2026 te beluisteren via de bekende streamingsdiensten. Op de hoogte blijven van de band of het album aanschaffen? Check dan de website van Rocketsuit Rogue.