Hoewel Story Untold is begonnen als poppunkband, neigt het duo in recente releases iets meer naar post-hardcore. Niet keihard, maar de mannen zijn zeker niet bang voor een paar screams. Zullen we dat ook weer horen op het nieuwe album “Generation 404”?
Story Untold zorgt in ieder geval voor een pakkend begin. Opener “Trial Run” verrast ons met viool-achtige synths ondersteund door lage, ritmische gitaren. Bovenal heeft het een donkere toon en dat alles zorgt ervoor dat het doet denken aan de nu-metaljaren van Linkin Park. De rap mag natuurlijk niet ontbreken, dus daar wordt plaats voor gemaakt in het tweede couplet. Ondanks dat is het geen ripoff van Linkin Park en blijft het een nummer van Story Untold. Er lijken ook subtiele trap-invloeden in te zitten, wat het net wat meer karakter geeft. Een heerlijk begin!
Die onheilspellende energie wordt niet direct doorgezet. Veel tracks klinken melancholisch met een licht randje. Zo ook “Black Sheep” en “Battle Scars”. Wat hier begint op te vallen zijn vooral de teksten. Het voelt soms een beetje te emo en edgy. Op een gegeven moment ben je geen 15 jaar oud meer en is het passender om het zelfmedelijden iets meer naar de achtergrond te drukken. In “Black Sheep” lukt dat niet, want daar zingt zanger Janick Thibault dat hij het zwarte schaap is en dat dat oké is, hij wilde toch niet zoals de rest zijn en bij de rest horen. Er zijn vast manieren om dit gevoel artistiek en pakkend uit te drukken, maar dit is er niet één van. Over “Battle Scars” valt te twisten. Dat gaat over aanpassen aan anderen om erbij te horen en uiteindelijk vrede met jezelf vinden. Het voelt al een stuk minder klagerig en juist optimistischer. Hoe dan ook moet je respect hebben voor het lef van Story Untold: weinig bands durven het aan om een breakdown te combineren met country. Her resultaat is ietwat lachwekkend, maar de band neemt zichzelf niet te serieus en daardoor voelt het juist lekker luchtig.
Ook in “Gamecube” blijkt dat Story Untold het vooral goed doet wanneer hen minder serieus is. We horen een anekdote van hoe de zanger vroeger op de Gamecube speelde en liever niet naar buiten ging. Al zit er waarheid in, het wordt op zo’n manier behandeld dat het ook wel humor heeft. Het nu-metalgehalte is hoger in dit nummer dan in de voorgaande en dat werkt ontzettend lekker. Misschien is dat de ware roeping van de band?
De andere tracks vallen in ieder geval minder op. Het is niet dat nummers als “Forever Unsatisfied”, “Redemption” en “Crossroads” slecht zijn, maar ze zijn niet erg memorabel. “Redemption” is een energiek poppunklied en daar is niks nieuws aan. “Crossroads” is een ballad die doet denken aan Nickelback, wat niet iedereen in dank af zal nemen. Maar zodra de band met “Autopilot” terugkeert naar nu-metal maken prominente powerakkoorden op de gitaar het nummer opvallender en memorabeler. Al is dat in het geval van dit lied niet per se gunstig, want het is een dusdanig repetitieve en geestdodende track dat het beter uit het geheugen gewist kan worden. Opvolgers “Time Machine” en “I’m 30” zijn gelukkig flinke bangers die goed laten zien wat de band kan. Er wordt afgesloten met een prachtige ballad: “Legacy“.
Story Untold maakt op “Generation 404” een gunstige switch naar nu-metal, maar is er nog wat terughoudend in. Nergens voor nodig, want de band doet het juist uitstekend in dat genre. Het lijkt erop dat het grootste obstakel voor het duo Story Untold zelf is.
Beoordeling: 6/10
Releasedatum: 20 februari 2026
Label: Eigen beheer