Vijf jaar na “In Cauda Venenum” is Opeth terug met een nieuwe plaat: “The Last Will and Testament”. Het is het eerste album voor drummer Waltteri Väyrynen, die in 2022 Martin Axenrot verving. Het is ook het eerste schijfje sinds 2008 dat unclean vocalen heeft. Zorgt dit voor wat nieuwe energie in de muziek?
Het eerste dat opvalt aan “The Last Will and Testament” zijn de songtitels. Nummers een tot en met zeven zijn getiteld als paragrafen: “§1” tot en met “§7”. Zo stellen de tracks paragrafen van een testament voor. Pas bij het achtste lied krijgen we een echte titel: “A Story Never Told”. Het album vertelt het verhaal van drie kinderen – een tweeling van jongens en een ziek weesmeisje – die naar het testament van de onlangs overleden vader luisteren. Uit het testament blijkt blijkt dat de tweeling eigenlijk niet gerelateerd is aan de vader, terwijl het zieke ‘weesmeisje’ dat juist wel is, al is zij de dochter van één van de dienstmeisjes in het huis. Zo’n complexe familiesituatie is genoeg om een conceptalbum over te schrijven.
“§1” opent duister, zoals je van het thema zou verwachten. Dat gebeurt echter niet met zware gitaren, maar met zachte drums en een basgitaarriff. Wanneer het wat intenser wordt blijft de focus op het creëren van een oncomfortabele sfeer. Zanger Mikael Åkerfeldt zingt lange noten die botsen met de onderliggende akkoorden die bijdragen aan dat gevoel. Het lied sluit af met een melancholisch, klassiek stuk. “§2” is heavier en chaotischer. Van het klassieke gaan we naar een desoriënterende, progressieve riff met Åkerfeldts brute screams. Dat wordt afgewisseld met een rustig gedeelte met strijkinstrumenten en juist zachtaardige zang. Ondanks die omslag past het goed bij elkaar. Daarnaast is de muziek goed afgestemd op de tekst: “§2” is de ‘paragraaf’ waarin de vader bekent de vader te zijn van het weesmeisje. Dat moet nogal een schok zijn voor de kinderen. Geen wonder dat de muziek zo chaotisch is.
Hoewel elk nummer het luisteren waard is, heeft “§4” een gedeelte dat er echt tussenuit springt: de instrumentale brug. Het is heerlijk hoe de gitaar en fluit elkaar afwisselen, en het motief dat dit gedeelte samenbind is ook een genot om naar te luisteren. “§5” valt ook op, doordat er complexe gitaarriffs worden gespeeld op de akoestische gitaar. Dat zorgt voor een verfrissend geluid: niet veel metalbands gebruiken een akoestische gitaar op deze manier. In “§6” neemt de nieuwe drummer, Waltteri Värynen, een prominente plek in. Het opent met een stuk waarin vooral de complexe drumpartij goed hoorbaar is en later in het lied zit een lekkere drumsolo. Het moge duidelijk zijn: hij verdient zijn plek in Opeth wel!
“§7”, de een na laatste track, heeft een pakkende melodie in het couplet die je je al snel helemaal eigen maakt. Deze zou zo maar eens in je hoofd kunnen blijven hangen! Ook andere melodieën komen naar voren, zoals eentje die we ook al in “§5” op een ander instrument hoorden. Maar het meest opvallende in dit lied is nog wel de jazz-achtige keyboardsolo na tweeënhalve minuut. Het komt als verrassing, maar het voelt wel lekker. De dissonantie van jazz past goed bij de metal die Opeth maakt. “A Story Never Told” sluit het schijfje af. Het is een rustiger nummer dan de rest, met veel piano en fluit. Dat het anders aanvoelt dan de rest is alleen maar gepast: het draait niet langer om het testament, maar om het meisje dat de erfenis van de vader ontving, en een laatste schokkende onthulling. Zowel in het verhaal als in de muziek is er dus een twist te vinden aan het eind.
Het schrijven van een conceptalbum is altijd een uitdaging en daarmee ook een risico. Maar Opeth gaat al een tijdje mee en weet onderhand perfect hoe je zo een project tot succes maakt. “The Last Will and Testament” is een indrukwekkend werk dat fans van progressieve metal absoluut moeten luisteren.
Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 22 november 2024
Label: Reigning Phoenix Music
Dit album of duizenden andere topalbums op cd of vinyl aanschaffen? Je koopt ze hier!