Het zal niemand zijn ontgaan: we bevinden ons middenin een extreme hittegolf. Terwijl er meerdere evenementen in het land worden geannuleerd, maken we ons in het Limburgse Ysselsteyn klaar voor Jera On Air 2026. De organisatie heeft meer dan voldoende extra maatregelen genomen om het festival veilig door te laten gaan en de 40.000 bezoekers te verwelkomen. Op donderdag 25 juni 2026 is het tijd voor dag één en trapt Jera On Air af met onder meer Basement, Converge, Rise Against, Pennywise, Trivium en headliner Architects.
15:30 uur – Dying Wish – Vulture
Wanneer de meeste festivalgangers landen op de tropische camping van Jera on Air, is het festivalterrein klaar voor de aftrap van de eerste acts. Om 15:00 uur wijdt de straight-edge hardcoreband Boundaries met een brute set het festival in op de Eagle stage. Slechts een halfuur later opent de vijfkoppige melodisch hardcoreband Dying Wish de Vulture met “I Don’t Belong Anywhere“. Op dit tijdstip is het vrijwel onmogelijk om deze massieve tent te vullen, maar de screams van vocalist Emma Boster klinken zo overtuigend dat de chaos voorin niet onder doet aan een uitverkochte hardcoreshow. De overgang van haar screams naar heldere melodieën zijn soepel, zoals op de plaat. Dit doet ze niet alleen, want de rest van de band draagt ook bij aan achtergrondvocalen en diepe grunts. Boster vraagt om een circlepit en krijgt die zonder enige twijfel. Tijdens hun geliefde en ruige hit “Cowards Feed, Cowards Bleed“, komt ieders wildste kant naar buiten. Zelfs aan de zijkant van de pit ben je niet veilig, want een wilde vuist wist vol een neus te raken. Een keukenrol verder, zittend bij de bar, konden we niet meer om de conclusie heen: Dying Wish is écht een hardcoreband.
19:00 uur – Fiddlehead – Buzzard
Als de zon langzaamaan begint te zakken en de extreemste hitte voor vandaag voorbij is staat Fiddlehead klaar in de Buzzard. Het blijft broeierig warm buiten en die warmte hangt ook nog in de kleine tent. Toch staan er meer dan genoeg bezoekers klaar om de band uit Boston te ontvangen. Fiddlehead tourt niet vaak en trekt als invloedrijke post-hardcoreband dus veel bekijks. En terecht, want er wordt een ijzersterke show neergezet die alle verwachtingen overstijgt. Frontman Patrick Flynn staat constant op de stagedivingramp om dicht bij het publiek te zijn en zijn fans de kans te geven om mee te schreeuwen in de microfoon. Helaas speelt de band niet hun allernieuwste nummer, “Baby, I’ll Change“, dat op vrijdag 26 juni officieel wordt uitgebracht. Die eer is voor de Franse fans die de band in Parijs zien tijdens hun show met Basement. Gelukkig komen alle meezingers wel voorbij: “Get My Mind Right“, “Million Times“, “Sullenboy“, “Eternal You“; ze worden stuk voor stuk meegezongen terwijl de ene na de andere stagediver het publiek induikt. Fiddlehead past op deze hardcoredag perfect bij bands zoals Quicksand, Converge en Basement en bewijst helemaal op zijn plek te zijn vandaag.
20:00 uur – The Ataris – Hawk
Naast wat compilatiealbums is het bijna twintig jaar geleden dat The Ataris een plaat uitbracht. Wél is het duidelijk dat er nieuwe muziek in de maak is. In de Hawk komen fans van de poppunkgroep samen om nog eens van die geliefde oude tracks te genieten. Het publiek is ontzettend divers en dat is misschien ook logisch: The Ataris speelt snelle nummers die doen denken aan de eerste albums van Green Day en blink-182. Het tempo verandert iets wanneer “Takeoffs and Landings” klinkt. Een nummer dat meer doet voor de vroege emo-liefhebbers, waarvan een aanzienlijk deel meezingt. Hun enige meest recente werk, de single “Car Song” uit 2025, komt niet heel goed over op het publiek. Wellicht omdat het nog onbekend is voor velen of omdat de band het nog niet zo lang speelt als andere nummers. Als The Ataris hierna hun coverhit “The Boys of Summer” speelt, is het duidelijk waar het om draait bij deze band: spelen met plezier en passie. Er zijn geen ingewikkelde effecten of probeersels, de bandleden focussen zich vooral op interactie met het publiek. Vooral vocalist Kristopher Roe is sterk in het aansturen van het publiek met zijn vocalen. Ook hoge uithalen gaan hem moeiteloos af. Heerlijk, wat goede poppunk op de vroege avond!
22:00 uur – The Menzingers – Hawk
Ondanks dat de zon, eindelijk!, gezakt is, is de temperatuur dat nog niet. In de Hawk staan The Menzingers klaar om hun set te openen. De punkrockband uit Pennsylvania is voor de line-up van Jera On Air een vriendelijke keuze. De vier mannen maken muziek die melodieus is, heel goed mee te zingen valt en soms zelfs een beetje romantisch is. Meestal weten zangers Greg Barnett en Tom May, die de vocalen afwisselen, wat oerkreten uit hun tenen te halen die de nummers nét dat beetje extra pit geven. Helaas zit dat er vandaag niet helemaal in. De warmte lijkt de band ook te pakken te hebben gekregen en de show blijft wat mild. De heerlijke grunge-achtige uithalen in bijvoorbeeld “Good Things” en “In Remission” worden vervangen door gemoedelijke zang en eerlijk, die uithalen maken een show van The Menzingers juist altijd zo intens goed. Er staan overigens genoeg fans die alles woord voor woord kunnen meezingen en zich wellicht zo erg in extase bevinden dat ze het niet eens doorhebben. Maar af en toe heeft een fan toch wel een verbaasd gezicht als die al zijn kracht heeft verzameld om mee te schreeuwen en daardoor bijna boven de band uitkomt. Ondanks dit kan de band een groot applaus verwachten en lijkt voldaan het podium te verlaten. Wij kunnen ons klaar gaan maken voor de headliners van vandaag!
23:00 uur – Rise Against – Vulture
Het is maar goed dat we vijf minuten van tevoren in de Vulture zijn. De tent is van voor tot achter gevuld met mensen die uitkijken naar een van de meest invloedrijke rockbands uit de jaren nul: Rise Against. De band staat nog geen seconde op het podium wanneer de herkenbare, lage riff van “Re-Education (Through Labor)” al door de tent klinkt. De opbouw van de riff bezorgt het publiek wat kippenvel, en dat is niet omdat het al zo afgekoeld is. Het nummer past ook wel bij deze festivaldag, want het is in het extreme een erkenning dat wij net zo hard gezweet hebben als de werkers waar het nummer over gaat. Na deze sterke opener klinken “Under the Knife” en “Satellite“. Beide snelle tracks, waarbij de moshpit meer warmte lijkt te verzorgen dan de zon gedurende de dag. Ook achter in de tent gaat het publiek los. De stem van Tim McIlrath klinkt erg zuiver tijdens deze liveshow. Wellicht is de vocalist soms wat buiten adem, maar met de hitte van de dag is dat voor geen enkele artiest uitzonderlijk. Tijdens “Give It All” springt McIlrath mee met het publiek, wat de zelfverzekerde uitstraling van de band kracht bijzet. Na wat nummers die het tempo een beetje doen dalen, herpakt Rise Against zich weer met de meezinger “Help Is On The Way” en de ultieme afsluiter: “Savior“. Stiekem willen we nog meehuilen op “Swing Life Away“, maar met deze setlist vol oude nummers en zo veel energie, mogen we absoluut niet klagen. Het is nu ook tijd om een knoop door te hakken: “Ga jij naar Architects of naar Basement?“
00:00 uur – Basement – Hawk
Om middernacht staat de Britse band Basement klaar in de Hawk. De post-hardcoreband is sinds 2024 helemaal terug na een periode van weinig optredens en heeft zijn plek op het podium weer helemaal gevonden. Basement bracht afgelopen mei het vijfde studioalbum, “WIRED“, uit en laat vanavond veel tracks van deze plaat horen. Er wordt geopend met “Time Waster” van dit album en deze wordt al woord voor woord meegezongen. De fans hebben het album zo te horen grijsgedraaid en dat is ook niet gek; het is namelijk een ijzersterk album. De moshpit breekt snel los en de stagedivingramp wordt goed gebruikt. De ene na de andere persoon duikt vanaf de verhoging het publiek in tot groot genoegen van zanger Andrew Fisher. De frontman ziet er goed uit, hij praat veel tegen het publiek, glimlacht continu, danst en slaat tegen de opblaasvoetballen die door de tent worden gegooid. Wie vaker een Basement-show heeft gezien weet dat dit niet altijd een gegeven is. Fisher maakt er geen geheim van dat het niet altijd even goed met hem gaat, zoals in de periode rond hun laatste Nederlandse optreden in Melkweg.
Na een paar nieuwe nummers te hebben gespeeld is het tijd voor het oudere “Covet“. Fisher zingt de eerste woorden: “When I’m…“. Iedereen steekt zijn handen open in de lucht alsof ze het nummer letterlijk in ontvangst willen nemen om vervolgens mee te zingen: “with you-ou“. De teksten van Basement kunnen je raken tot in je ziel en ondanks de warmte zal menig bezoeker kippenvel hebben op dit moment. Mensen vliegen naar voren en duiken op elkaar om mee te kunnen zingen. Tussen de nieuwe nummers door, onder andere “Deadweight“, “The Way I Feel” en titeltrack “WIRED“, speelt de band meer ouder werk. Dit zorgt voor een perfecte mix van Basement-tracks door de jaren heen. Hierdoor wordt het toch wel duidelijk dat de band inmiddels al heel veel materiaal heeft uitgebracht en niet meer weg te denken is uit de (post-)hardcorescene. Hopelijk draagt Basement de energie die vandaag verkregen is met zich mee en volgt er heel snel weer een headlineshow in Nederland.
00:00 uur – Architects – Eagle
Een uur geleden stond de Eagle nog vol met springend publiek van Rise Against, maar nu is het tijd voor de blauwdruk van de (moderne) metalcore: Architects. Het is volledig donker op het festivalterrein en dit past bij de show. Er waren wat meningen over Architects als een headliner: al jaren wordt er binnen de post-hardcore community gediscussieerd over de stem van vocalist Sam Carter. Hij zou zijn stembanden kapot geschreeuwd hebben door zijn oude grunt-techniek en de laatste jaren een hogere rockstem gebruiken, wat live niet meer zou werken. Andere fans ontkennen dit of vinden de hoge stem juist passen bij hun nieuwe muziek.
Wanneer de muzikanten na twee jaar weer het podium op Jera On Air 2026 betreden, trappen ze af met twee nummers van het nieuwste album. Opener “Elegy” begint met elektronische geluiden en clean vocalen, die opbouwt tot een snel nummer vol breakdowns. Hierna volgt “Whiplash“, misschien wel de ultieme favoriet op de plaat. “I need you all to sit down“, eist Carter halverwege het nummer. “Get on your knees!” Als het publiek weer omhoog springt bij de breakdown, verdrievoudigt de moshpit zich en is de energie in de zaal niet te stoppen. “The Sky, The Earth & All Between“, het album van deze nummers, is verrassend ruig en bevat de unieke Architects-elementen. De technische, loodzware gitaarriffs doen denken aan het gitaarwerk van Tom Searle, die in 2016 overleed aan kanker. Het is dan ook extra emotioneel als “Doomsday” hierna speelt, zowel een hit als een ode aan de gitarist. Hier valt wel op dat de stem van Carter wat hoger is, maar storend is het niet. Nummers ouder dan “Doomsday” komen niet langs, waardoor Architects een kans mist om oude fans terug te winnen. Ondanks dat ben je wel bij een show van Architects met hun elektronische elementen, hun breakdowns en donkerblauwe lichtshow. Het publiek is verbonden en het vertrouwen in Architects wankelt geen moment. De setlist is voor sommigen vast verfrissend, maar wat hadden we toch graag nog iets uit “All Our Gods Have Abandoned Us” of “Lost Forever // Lost Together” gehoord als afsluiter in plaats van de poppy tune “Animals“.
Doomsday moet nog komen
Door de extreme hitte tijdens de donderdag van Jera on Air 2026 is het voor zowel festivalgangers als artiesten niet de makkelijkste. Maar niet alleen de getroffen maatregelen door de organisatie zorgen voor verkoeling, want het programma is divers genoeg om aan je behoeftes te voldoen. Wil je nou metalcore, punkrock of een silent disco: de donderdag biedt genoeg. Terwijl de weekendbezoekers zich naar de tenten bewegen, wordt besproken hoe we de volgende dag gaan overleven. Het wordt 40 graden en er staat veel op het programma. Gelukkig werkt de goede sfeer als hulpmiddel tegen de hitte en geeft de hardcore- en punkcommunity zich niet gewonnen aan de warmte!