De punkband We Might Die uit Las Vegas staat bij fans bekend om hun furieuze sound: rauwe energie met scherpe, vaak satirische teksten. Een beetje hardcore, een beetje punk en vooral een flinke dosis passie, dat is hoe ze hun bandbio beginnen. Met de nieuwe single “ICED OUT” richten ze hun pijlen op het Amerikaanse immigratiebeleid. We spraken met frontvrouw Liv Shirley over de track, protestsongs, satire in punk en de bijzondere vader-dochter-dynamiek binnen de band.
Hoi Liv, leuk je even te spreken. Hoe gaat het met je?
“Het gaat best goed! Ik ben erg moe, maar ik ben eigenlijk altijd moe. Dit is trouwens een vraag die ik nog nooit eerder in een interview heb gekregen.“
Eens moet de eerste keer zijn! Kun je het geluid van We Might Die kort omschrijven?
“Boos, brutaal en krachtig. Ik denk dat de nummers ‘Raise The Dead’ en ‘Shit Cycle’ een goede introductie zijn tot ons geluid.“
Jullie nieuwe single “ICED OUT” is geschreven vanuit het perspectief van een ICE-agent (Immigration en Customs Enforcement). Waarom hebben jullie ervoor gekozen om het verhaal vanuit dat standpunt te vertellen?
“Ik koos ervoor om het zo te schrijven omdat ik eerlijk gezegd gewoon een beetje de draak wilde steken met ICE-agenten. Het is ook sterk geïnspireerd door het nummer ‘Police Truck’ van Dead Kennedys, dat ook geschreven is vanuit het perspectief van een agent. Daarnaast vind ik het leuk om een beetje anders te zijn dan wat ik overal om me heen zie gebeuren. Op dit moment schrijven er natuurlijk veel mensen protestsongs, zoals het hoort, maar ik wilde het vanuit een ander standpunt vertellen. Het interessante aan dit nummer is dat het refrein geschreven is vanuit iemand die door ICE wordt geviseerd. Eigenlijk is het dus een mix van beide perspectieven.“
De verwijzing naar “Police Truck” werd ook in het persbericht benoemd. Was dat tijdens het schrijven al een bewuste thematische verwijzing?
“Ja, dat was absoluut een bewuste thematische verwijzing. Dat was eigenlijk het hele doel van dit nummer.“
Kun je iets meer vertellen over het schrijfproces? Het nummer voelt erg explosief en urgent.
“Ik had al een concept voor dit nummer. Mijn vader, Chance [Shirley, drummer], heeft een enorme backlog aan gitaarriffs. Ik ben een aantal riffs gaan luisteren die hij had bedacht. Ik wilde echt dat het urgent en chaotisch zou klinken, bijna alsof het nummer aan het hyperventileren is. Uiteindelijk vond ik de muziek die nu ‘ICED OUT’ is geworden en dat paste perfect. Natuurlijk hebben we het daarna nog naar Travis [Niemela, bassist] gebracht en hebben we dingen aangepast zodat het beter bij ons paste, maar zo is het in grote lijnen ontstaan.“
Er zit een duidelijke satirische laag in het nummer. Hoe belangrijk is satire voor jou als manier om politieke thema’s in punk aan te kaarten?
“Ik denk dat het heel belangrijk is. Voor een groot deel komt dat gewoon doordat ik het leuk vind om iemand een beetje belachelijk te maken en te laten zien hoe waardeloos ze zijn. Ik denk ook dat het een interessante manier is om een verhaal te vertellen of teksten te schrijven, omdat je probeert in het hoofd te kruipen van degene over wie je schrijft.“
Er gebeurt momenteel ontzettend veel in de wereld. Punk ontstond oorspronkelijk als protestmuziek. Hoe denk je dat punk vandaag de dag bijdraagt aan het verzet tegen alles wat er speelt?
“Ik denk dat punk een extra uitlaatklep biedt voor mensen. Het is ontzettend belangrijk om allerlei vormen van uitlaatkleppen en creatieve activiteiten te hebben. Als kunst iemand niet aanspreekt of iemand zich er niet in herkent, dan herkent die persoon zich misschien wel in muziek. Daarnaast denk ik dat het belangrijk is omdat bands letterlijk een platform hebben. Ze staan daadwerkelijk op een podium en kunnen actuele kwesties aankaarten. Bovendien helpt het om je minder geïsoleerd te voelen wanneer je andere mensen ziet die zich openlijk en luid uitspreken over waar ze het niet mee eens zijn en wat er moet veranderen.“
Denk je dat protestmuziek vandaag nog dezelfde impact kan hebben als in eerdere generaties?
“Ik denk zeker dat dat kan. Het zal gewoon tijd kosten, maar er zijn nu al veel invloedrijke protestsongs, zoals ‘ICE’ van Waterparks.“
Hoe vinden jullie de balans tussen een duidelijke boodschap overbrengen en toch een nummer schrijven dat hard binnenkomt en catchy blijft?
“Ik denk dat die balans vooral zit in proberen niet steeds dezelfde gerecyclede zinnen of exact dezelfde interpretaties te gebruiken. Niemand gaat naar een nummer luisteren als ze alle teksten eigenlijk al eerder hebben gehoord.“
Punk is ook een genre dat sterk door een community wordt gedragen. Hoe belangrijk is de lokale scene van Las Vegas geweest voor jullie ontwikkeling als band?
“Er zijn hier zoveel geweldige bands, zoals Wyatt and the Ashes, Santa Muerte en TBS. Het zijn een paar van de meest ondersteunende en positieve mensen die ik ken. Veel mensen zijn ook gewoon heel aardig en bereid om ons te helpen, vooral toen we net begonnen. Maar zoals altijd is de scene niet perfect. Er is nog steeds een groot probleem met ‘entitled douchebags’ die er alleen in zitten voor het geld of de populariteit.“
Jullie touren tegenwoordig regelmatig door de Verenigde Staten. Voelen punkshows anders van stad tot stad of voelt de scene overal vergelijkbaar?
“Het voelt zeker vertrouwd, maar elke show heeft weer een andere energie. Bij elke punkshow heb ik het gevoel dat er een soort eenheid is, zo van: ‘Ja, we zijn allemaal boos over dezelfde dingen!’ Maar het hangt ook echt af van hoe het publiek reageert.“
Waar kijk je het meest naar uit tijdens deze tour?
“Het spelen op nieuwe locaties en onze nieuwe nummers! En ook naar slaap.“
We Might Die heeft toch een wel een unieke dynamiek met de vader-dochtercombinatie. Hoe beïnvloedt dat de manier waarop jullie samen muziek maken?
“Ik denk eigenlijk niet dat het zoveel invloed heeft. Er is een heel duidelijke scheidslijn tussen ‘vader’ en ‘bandmaat’ wanneer we samen muziek schrijven. Tijdens repetities of shows is mijn vader natuurlijk nog steeds mijn vader, maar het voelt meer als een vriendschappelijke dynamiek. Het is wel makkelijker om op te nemen of nieuw materiaal te schrijven, simpelweg omdat ik bij hem woon en hij alle opnames doet. Bovendien is het handig dat hij de drummer is: ik kan hem gewoon vertellen hoe ik wil dat de drums klinken voor een idee. Daardoor kunnen we in principe een heel nummer helemaal zelf opnemen.“
Als tiener sta jij voor een band die vrij confronterende thema’s aansnijdt. Voelt dat soms als een extra verantwoordelijkheid of extra druk?
“Ik heb vaak last van impostor syndroom als het om de band gaat. Vaak heb ik het gevoel dat ik niet genoeg doe of dat ik niet goed genoeg ben. Ik denk niet dat het per se extra verantwoordelijkheid met zich meebrengt, maar het voelt wel als extra druk. Vooral omdat veel mensen er vaak bovenop zitten met complimenten over hoe goed ik ben voor mijn leeftijd. Het kan best intimiderend zijn om aan die verwachtingen te moeten voldoen.“
Laten we afsluiten met een dilemma: zou je liever nooit meer jullie populairste nummers live spelen, of nooit meer nieuwe nummers live spelen?
“Ik zou ervoor kiezen om onze populairste nummers nooit meer live te doen. Ik denk dat ik me dood zou vervelen als ik steeds opnieuw hetzelfde moest spelen. Bovendien zou het gewoon triest zijn om wel nieuwe muziek te blijven schrijven, maar die nooit live aan iemand te laten horen.“
De single “ICED OUT” van We Might Die is vanaf nu te beluisteren via de bekende streamingsdiensten. Op de hoogte blijven van de band en hun muziek? Check dan de website van We Might Die.