32elephants sluit een bijzonder hoofdstuk af. Met de twee EP’s “untitled.” en “sometimes good things come to an end, but memories stay forever” brengt de band muziek uit die al een tijd op de plank ligt. “untitled.” bevat drie van de oudste nummers van de band, terwijl “sometimes good things come to an end, but memories stay forever” bestaat uit vier nummers uit verschillende periodes, opgenomen in een tijd waarin de band langzaam uit elkaar begon te vallen. Samen vormen de EP’s een soort tijdlijn van de band.
Wij spraken met Joey en Patchouwa over het verdriet, maar ook de opluchting die bij deze releases komt kijken, het afscheid van oud-bandleden Leon en Gyan en de komst van Lemmy en Johann. Ze vertellen over de persoonlijke betekenis van de cover, waarom deze nummers zo lang zijn blijven liggen en wat er de komende tijd op het programma staat. Voor Patchouwa houden de EP’s vooral de herinneringen vast: “Die herinneringen houden beide EP’s nu voor mij vast en ik ben daar heel erg dankbaar voor.”
Hey Joey en Patchouwa! Leuk jullie even te spreken. Er komt veel nieuwe muziek aan. Hoe kijken jullie uit naar de komende periode?
Joey: “Het is wel veel gewicht van je schouders af. We kijken iets meer de kat uit de boom dit keer. We hebben superveel zin om deze nummers te spelen. Er zitten wat tunes tussen, vooral op ‘untitled.’, die we echt al een lange tijd niet gespeeld hebben: ‘Mise En Scene’, ‘Maybe’ en ‘Dear Ben’. Het is een hele andere kant van onze band, die ikzelf ook begon te missen.”
Hoe voelt het om deze muziek, waar jullie dan al langere tijd mee bezig zijn, nu eindelijk met de wereld te delen?
Patchouwa: “Het voelt goed. Tegelijkertijd is het natuurlijk ook erg spannend en ik ben echt benieuwd wat de mensen ervan vinden. Het is ook een cadeautje voor mezelf. Het is een hele persoonlijke samenkomst van verhalen en muziek. Ik luister met plezier terug naar de liederen.”
Joey: “Verdrietig ben ik ook een beetje. We hebben echt super vette dingen gedaan met Leon en Gyan, onze oude bandleden, en
deze EP’s sluiten die periode echt af. Ik ben ook heel blij dat we die momenten voor altijd kunnen vieren met deze releases. Het biedt ook voldoening en duidelijkheid over wie wij zijn en wie wij waren.”
Er verschijnen twee nieuwe EP’s, die een soort tijdlijn van de band vormen. Was die link er bewust vanaf het begin of is dat zo gekomen?
Joey: “Puur toeval eigenlijk. We hebben ‘For Friends and Family’ gedaan om echt met een beuker in huis te vallen. Die bestond grappig genoeg voornamelijk uit nieuwere nummers toentertijd. De nummers van ‘sometimes good things come to an end, but memories stay forever’ hadden makkelijk los van elkaar kunnen bestaan. Ze waren eigenlijk gewoon nog over. Toen we eenmaal bezig waren met de release, viel het hele verhaal weer op zijn plek.”
Patchouwa: “Het voelde als een noodoplossing. Voordat alle opnames af waren, was de band al gesloopt. We hadden net Popronde 2024 gedaan en daarvoor onze eigen tour voor ‘For Friends and Family’, en het stopte niet. We hebben de nieuwjaarsborrel van Paradiso geknald en daar ook nog een paar shows aan weten te plakken. Gyan had tijdens de Popronde al tussen neus en lippen door verteld dat hij ermee wilde kappen en bij een ander project was gevraagd om te komen spelen.
Dus toen we in 2025 alle shows begonnen met één burn-out in de band en één lid minder, hebben we de moeilijke keuze gemaakt om door te zetten met invalmuzikanten die uiteindelijk de plek hebben overgenomen van onze lieve vrienden. Dit zorgde ervoor dat toen we keken naar al het materiaal dat we nog hadden liggen, het bijna voelde alsof we er geen raad meer mee wisten. Maar hopelijk doen we er hiermee toch eer aan door het op deze manier uit te brengen.”
“sometimes good things come to an end, but memories stay forever” bestaat uit nummers uit verschillende periodes van de band, opgenomen in een tijd waarin 32elephants langzaam uit elkaar begon te vallen. Wat maakte dat jullie juist deze nummers nu wilden uitbrengen?
Joey en Patchouwa: “We hebben het nooit eerder uitgebracht. Wij hadden wel wat cd’tjes gebrand met de demo-opnames. Die fladderen ergens rond. Het opnameproces van ‘untitled.’ ging vrij stroef, zelfs zo stroef dat het een tijd lang op de plank heeft gelegen met de vraag of we er nog wat mee gingen doen. In retrospect is het eigenlijk allemaal superdik geworden.”
De titel voelt behoorlijk persoonlijk. Wat betekent die titel voor jullie? Zeker aangezien de nummers juist al veel eerder geschreven zijn.
Patchouwa: “Ik was aan het spitballen over namen voor de ‘untitled.’-EP toen ik op een soortgelijke titel kwam. Dat is waar we uiteindelijk mee zijn gegaan voor de vier nummers, omdat het duidelijk omschrijft hoe deze periode nu is afgesloten.”
Jullie omschrijven de EP als een soort momentopname van een versie van 32elephants die inmiddels niet meer bestaat. Als jullie nu naar die nummers luisteren, voelt dat dan vooral alsof jullie naar een oude foto kijken of herkennen jullie de band van nu nog steeds in die muziek?
Patchouwa: “DAAROM DE COVER! Het is een foto van mij als baby met mijn moeder. In de periode dat de band erkenning kreeg, was ik net mijn moeder verloren. Zij was mijn grootste support in mijn reis als muzikant. De jongens in de band hebben dat van heel dichtbij meegemaakt. Alhoewel we niet hetzelfde verlies deelden, hebben we in het proces allemaal een stukje verdriet, boosheid en viering van het leven kunnen verwerken. Het zijn vooral deze vier nummers die centraal staan in onze samenkomst daarin. En dat maakt het zo herkenbaar voor ons allen.”
Met “untitled.” gaan jullie vervolgens helemaal terug naar het begin: drie van de oudste nummers van 32elephants, geschreven toen de band eigenlijk nog niet eens bestond. Hoe komt het dat deze nummers zo lang zijn blijven liggen?
Joey: “We hebben die nummers echt als allereerste ooit opgenomen. We waren toen ook nog niet zo goed ingespeeld op elkaar. Dus telkens wanneer we het weer opnieuw hadden gedaan, was het nummer een week later weer zoveel beter. Die groei was ook een belangrijke factor. Tegen de tijd dat ze hun definitieve vorm hadden bereikt, waren we eigenlijk al bezig met ‘For Friends and Family’. We waren toen veel meer bezig met de deur intrappen, luid en uitgesproken zijn. We hadden heel erg dat stukje van de band omarmd en toen hebben we de tracks van ‘untitled.’ even apart gezet. Deze nummers waren grappig genoeg wel het touw dat ons lang bij elkaar heeft gehouden. Zonder die drie was al deze andere shit nooit zo vet geworden.”
Patchouwa: “Rome is ook niet in één dag gebouwd en zoals Joey zegt, de band was niet op elkaar ingespeeld. Iedereen was bij elkaar gezet, maar kende elkaar helemaal niet zo goed in het begin. Er was een plan dat uitgevoerd moest worden en ik denk dat er gaandeweg meer ruimte voor is gekomen om te kijken naar hoe we die nummers wilden uitbrengen.”
Waarom voelde het nu als het juiste moment om ze wél uit te brengen?
Patchouwa: “Ik wil doorgaan met nieuw materiaal schrijven, daarom voelt het nu het juiste moment. ‘sometimes good things come to an end, but memories stay forever’ en ‘untitled.’ zijn nog steeds de basis van onze band en van hoe emotioneel de muziek zal blijven, maar ik ben samen met Joey ook heel erg gegroeid als muzikant en als mens. Nu de toevoeging van Lemmy (All Male Videoshop) en Johann (Chattermag) de band nieuwe energie heeft gegeven, voelt het alleen maar juist om uit te brengen wat we al een tijd op de plank hadden liggen en door te pakken met de nieuwe formatie.”
Joey: “Het is af en het voelde goed. De band is er echt heel erg klaar voor om weer heel veel te spelen! Het moreel ligt hoog en we hebben weer een goed idee over wat we willen doen.”
Is de betekenis van een ouder nummer voor jullie persoonlijk nog veranderd? Of heeft het bijvoorbeeld een andere lading gekregen?
Patchouwa: “Ik denk dat het niet alleen geldt voor één nummer, maar voor beide EP’s, want ik heb deze muziek geschreven met mijn broeders. Dus natuurlijk heeft het voor mij een andere lading. We zijn door heel veel dingen heen gegaan,
zij hebben dit samen met ons mogelijk gemaakt. We hebben vreselijke shows samen gespeeld, maar ook hele leuke! We hebben keihard gelachen en samen gehuild. Die herinneringen houden beide EP’s nu voor mij vast en ik ben daar heel erg dankbaar voor.”
Voelen deze oudere nummers anders wanneer jullie ze nu live spelen met de huidige versie van 32elephants?
Joey: “Je hebt gewoon voor de helft een nieuwe band nu. Ja, dan moet je weer gaan meten. Ik denk niet dat ze anders voelen. Mijn persoonlijke doel met 32elephants is altijd geweest om zo transparant mogelijk te zijn. De jongens met wie we nu spelen zijn geen vreemden van ons. Ze zijn op hun eigen manier altijd deel geweest van het verhaal. Weliswaar aan de buitenkant, maar zij dragen hun eigen rugzak met herinneringen en passie. Er zijn echt wel dingen die ik mis, maar dat moet de energie niet drukken. Lemmy en ik gaan ondertussen ook way back en met je vrienden het podium delen is altijd een privilege dat mij enthousiast maakt.”
Over live spelen gesproken: wat mogen we in de komende maanden en het nieuwe jaar gaan verwachten?
Joey: “We waren iets te veel met onszelf bezig. We hopen weer te spelen met vrienden die we al een tijd niet hebben gezien. Onze matties die er vanaf het begin waren en andere bands uit de Nederlandse scene. Ik mis die verbinding op dit moment heel erg. We waren altijd zo van verbindingen zoeken en ik heb mezelf erop betrapt dat ik de laatste tijd niet meer zo betrokken was als ik zou willen zijn.”
Patchouwa: “Ja, eigenlijk gewoon heel veel nieuw materiaal gaan bouwen met de band, dus ergens hopelijk misschien een nieuw singeltje volgend jaar? Maar ook gewoon weer meer DIY-showtjes. We zijn een beetje ons lieve Nederland aan het verwaarlozen. GRONINGEN, WE KOMEN NAAR JE TOE! En deze EP’s moeten natuurlijk ook gespeeld worden, dus dat gaan we zeker doen! Op 7 november spelen we in Den Bosch in Willem Twee met onze Duitse vrienden Shoreline. Zij hebben ook een nieuwe plaat uitgebracht, dus dat wordt een feestje dat je niet wilt missen!”
Kun je twee tracks noemen die absoluut live gespeeld moeten worden tijdens de komende shows?
Patchouwa: “ALLES. Geen uitleg nodig.”
Joey: “‘Empty Seats’ sowieso! Ik vind dat zo’n vette tune. Hij is vlot en makkelijk mee te zingen. Het krijgt de mensen altijd aan het two-steppen. Ook ‘Tu Mes Manques’, of eigenlijk ‘untitled.’ in het geheel. Die drie tunes vormen samen eigenlijk één tune. Hij is zo anders dan onze setlist van de afgelopen anderhalf jaar.”
Als jullie morgen gebeld worden om op een volledige tour mee te gaan als support, één internationale legende en één act van eigen bodem, welke twee bands staan er dan bovenaan dat verlanglijstje?
Patchouwa: “Voor de internationale legende zou ik denk ik Jimmy Eat World of The Rolling Stones kiezen. Voor de act van eigen bodem dan De Nachtwacht of Goldband, dan kunnen Finn en ik ons weer herenigen.”
Joey: “Jezus, goeie vraag… Paramore? ‘Take This To Your Grave’-era Fall Out Boy? SAVES THE DAY?! Title Fight? Of gewoon met onze matties van Pluto The Racer… Als ik echt moest kiezen, gewoon een superbill met al mijn matties! Maar als ik dan echt moet kiezen voor een legende, is dat voor mij wel gewoon ‘Take This To Your Grave’-era Fall Out Boy. Eigen bodem: ik kan gewoon echt niet kiezen. Misschien Wodan Boys? Altijd wel een dik feestje. Mayte! Ook enorm vet. Die Friese postpopzangeres. Ja, ik wil met Mayte touren, haar muziek is echt zo sick.”
Welk nummer van 32elephants zou je absoluut NIET aanraden als allereerste kennismaking en waarom is juist die track een ‘gevaar’ voor een eerste indruk?
Patchouwa: “GEEN ENKELE. Nee, grapje, ik zou denk ik ‘Tu Mes Manques’ niet aanraden als eerste liedje, want het is erg persoonlijk. Pas als je je een beetje in de band verdiept, denk ik, dat menig persoon het dan wel beter kan leren waarderen.”
De EP “sometimes good things come to an end, but memories stay forever” is vanaf nu te beluisteren via de bekende streamingsdiensten. “untitled.” volgt later dit jaar. Op de hoogte blijven van de band? Check dan de socials van 32elephants.