“Brain Pain”, het vorige album van easycoreband Four Year Strong, viel in de smaak bij luisteraars. Het is nu ruim vier jaar later en dus hoog tijd voor nieuwe muziek. Op 9 augustus brengt de band “analysis paralysis” uit. Weet Four Year Strong het niveau net zo hoog te houden? Met veelbelovende singles zijn de verwachtingen in ieder geval hoog.
Het eerste nummer is “aftermathafterthought”. Het begint met een snel ritme op lage synths, waar dan drums bij komen, en dan zang en gitaar. Zo wordt er opgebouwd naar een knallende, breakdown-achtige riff. Aan het eind van het nummer wordt deze riff als daadwerkelijke breakdown gespeeld. Als deze opener representatief is voor de hele plaat, dan is Four Year Strong dit keer meer hardcore dan poppunk. “bad habit” is al een stuk catchier en melodieuzer, al zitten er nog steeds een paar screams in het voorrefrein. Maar ook in dit nummer zit een breakdown. Het is nu zeker dat de band op “analysis paralysis” een stuk zwaarder is dan op “brain pain”. En dat klinkt zeker goed!
Een track die het live goed gaat doen is “uncooked”, dat opent met de zin: “I wanna see you dance!” De hoofdriff is ontzettend energiek en nodigt inderdaad uit tot bewegen. Ook zijn de coupletten heerlijk mee te zingen of schreeuwen. Wanneer de band tourt, gaat “uncooked” vast en zeker op de setlist staan.
De riffs en melodieën vallen een beetje tegen. Ze zijn niet zo pakkend. Je kunt dit album een flink aantal keer luisteren, maar je krijgt er geen grip op, noch blijven de liedjes in je hoofd hangen na het luisteren. Dat voelt raar, want de nummers zijn wel gewoon fijn om naar te luisteren. Ook moet benoemd worden dat de singles de beste tracks zijn. “daddy of mine” en “dead end friend” zijn twee van de meest pakkende songs op het schijfje. Begrijpelijk dat Four Year Strong die dan als voorproefjes van het album heeft uitgebracht, maar het leidt tot het ongelukkige gevolg dat de rest een beetje tegenvalt.
Er mist ook een stukje afwisseling. Dat valt op wanneer die afwisseling er opeens wel is. In “paranoia” zit een vreemde gitaarsolo die niet bij de toonsoort van de rest van het nummer past. Die onverwachte wending voelt ontzettend verfrissend. Maar daarna is het gewoon weer dezelfde riff met dezelfde vibes als in veel andere tracks. In “STFIL” daarentegen hebben de drums een heel andere sound, en dat geeft het geheel een ander gevoel. Tot het refrein in ieder geval, want dan is het weer hetzelfde geluid als elders.
“analysis paralysis” van Four Year Strong is niet perfect. Elk nummer op zich klinkt zeker lekker – vandaar dat de singles zo goed in de smaak vielen. Maar wanneer de tracks niet blijven hangen, en wanneer alle riffs qua sfeer op elkaar lijken, dan mist het als album toch iets. Misschien was het beter geweest als EP. Of je luistert deze liedjes gewoon als ze een keer voorbij komen op shuffle, want dan is het heerlijk.
Beoordeling: 6,5/10
Releasedatum: 9 augustus 2024
Label: Pure Noise Records
Dit album of duizenden andere topalbums op cd of vinyl aanschaffen? Je koopt ze hier!