PELICAN DEALER bewijst kracht van subtiliteit op “Eyes on the Prize”

De Belgische band PELICAN DEALER lijkt de landgrenzen steeds vaker op te zoeken. De band speelde eerder al in de voorprogramma’s van grotere Belgische acts waardoor hen al meermaals in een uitverkochte Ancienne Belgique stond. Hun releaseshow van de nieuwe EP “Eyes on the Prize” ging snel: de show in thuisstad Leuven was binnen 72 uur uitverkocht en werd verplaatst naar een grotere zaal. Op deze vijf tracks tellende EP laat PELICAN DEALER horen waar de band momenteel muzikaal staat.

Het schijfje opent met “Honey“, een van de eerder uitgebrachte singles. De track opent met een intro met de vervormde zin “Sticking like honey on my cheecks”, waarmee meteen een bepaalde sfeer wordt neergezet: een beetje rauw, licht vervreemd, maar tegelijk ook opvallend opgewekt. Die intro duurt ongeveer een halve minuut, waarna we juist de heldere stem van Jasper Mulier horen. Muzikaal klinkt “Honey” luchtig en haast zomers, terwijl de tekst juist draait om verslaving, zelfverlies en langzaam wegzakken in gedrag waarvan je weet dat het niet goed voor je is. Dat contrast werkt verrassend goed. Zonder echt zwaar aan te voelen, zit er onder de oppervlakte toch behoorlijk wat diepgang verstopt.

Die balans tussen lichtheid en melancholie loopt eigenlijk door de hele EP heen. “Fever Season” opent met een strakke drumbeat waarbij vooral de hi-hat samen met de gitaarpartij voor extra luchtigheid zorgt. Het nummer heeft vanaf de eerste seconden iets voortstuwends, alsof het gemaakt is om direct beweging los te krijgen. De zin “Just can get enough” vat dat gevoel eigenlijk perfect samen. Vooral de “Ahahaaa’s” in het refrein blijven hangen doordat ze zo eenvoudig zijn. Het interessante daaraan is dat je in eerste instantie bijna twijfelt of het daadwerkelijk zang is of meer als instrumentatie gebruikt wordt. Juist dat soort kleine keuzes geven de nummers van PELICAN DEALER extra karakter.

Waar “Honey” en “Fever Season” vooral drijven op energie en meezingbaarheid, kiest “Cold Fever” juist voor een iets meer ingetogen aanpak. Ook hier opent de band met een intro dat je direct het nummer in trekt, maar daarna wordt bewust ruimte gehouden. In de coupletten ligt de nadruk bijna volledig op de stem van de zanger, terwijl de instrumentatie vrij minimaal blijft. Pas later worden bas en drums nadrukkelijker toegevoegd waardoor het nummer langzaam meer kleur krijgt. Dat werkt goed, juist omdat de band nergens de neiging voelt om alles volledig dicht te produceren – iets wat we tegenwoordig helaas toch steeds meer zien.

In “Coming Around” spelen dubbele vocalen een belangrijke rol. Tijdens de coupletten zingen twee stemmen tegelijkertijd dezelfde zinnen, maar wel ieder op een eigen manier, met een eigen geluid. Op papier klinkt dat wellicht rommelig, maar in de track voegt het juist extra gelaagdheid toe. Wanneer de stemmen elkaar in het refrein juist beginnen af te wisselen ontstaat er meer variatie. Het houdt je aandacht erbij zonder dat het geforceerd ingewikkeld gaat klinken.

Qua sound ligt afsluiter “The Writer” duidelijk in dezelfde lijn als de rest van de EP, maar opnieuw zijn het vooral de details die opvallen. De manier waarop de eerste zin van het refrein nét iets urgenter wordt gebracht trekt je als luisteraar direct weer terug het nummer in. Daarnaast blijft ook hier die speelsheid met zanglijnen aanwezig. PELICAN DEALER lijkt heel goed te begrijpen hoe ze spanning kunnen opbouwen zonder daarvoor enorme uitbarstingen nodig te hebben.

Hoewel “Eyes on the Prize” vooral muzikaal gezien vrij licht en toegankelijk klinkt, zit er onder die aanstekelijke melodieën genoeg diepgang verstopt. Er is hier geen sprake van overproductie, maar er zijn bewuste keuzes gemaakt wanneer wat wordt ingezet. Een bruggetje met enkel de drums écht goed hoorbaar van couplet naar refrein: het geeft je als luisteraar net die ruimte die je nodig hebt.

Wat de EP misschien nog nét iets sterker had gemaakt, was om één rustiger nummer toe te voegen dat vooral qua tempo iets lager ligt. Aan de andere kant voelt dat ook meteen als muggenzifterij, want binnen vijftien minuten weet PELICAN DEALER al opvallend veel verschillende sferen neer te zetten zonder de eigen identiteit kwijt te raken. Met “Eyes on the Prize” levert PELICAN DEALER vooral een EP af die heel natuurlijk aanvoelt. Geen overdaad aan ideeën, geen onnodige opsmuk, maar gewoon vijf sterke tracks die slim in elkaar zitten en daardoor makkelijk blijven hangen.

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 15 mei 2026
Label: Eigen beheer