De band UnityTX gooit al een tijdje hoge ogen met hun unieke sound. Met hun tweede volledige album, “Somewhere, In Between…”, zetten ze die lijn voort. Het is de zevende release van de band en het bewijst eens te meer dat de grenzen tussen genres steeds verder vervagen. UnityTX omarmt deze evolutie door een explosieve mix van hardcore en hiphop/trap te creëren. Een combinatie die, mits goed uitgevoerd, een ware krachtpatser kan zijn.
Een rauwe, energieke sound met de agressie van hardcore en de ritmische flair van hiphop. Het unieke onderscheid van UnityTX ligt in de goede balans die ze vinden binnen deze twee werelden. Ze slagen erin om zowel de intensiteit van de moshpit als de groove van een straight-up banger te leveren, zonder dat een van de stijlen tekortschiet. Dit is te horen op bijvorbeeld “IN BETWEEN…” en op “COME N GO(NÜ JAX)”. Deze consistentie en kwaliteit hebben de band door de jaren heen een loyale en groeiende aanhang opgeleverd, en met “Somewhere, In Between…” verstevigen ze die positie. Hoewel de plaat niet veel vernieuwing bevat laat het wel een band horen die goed weet wat hun uniek maakt.
Ondanks de hiphop-invloeden, voelt “Somewhere, In Between…” primair als een hardcoreplaat. Het is kort, krachtig en rechttoe rechtaan. De energie is voelbaar van begin tot eind. Hoewel de hiphop-elementen zeker aanwezig zijn en bijdragen aan het unieke geluid van UnityTX zijn ze niet zo dominant of uitzonderlijk dat ze het album volledig transformeren tot een daadwerkelijk hiphopalbum. Het is de synergie tussen de twee genres die dit album definieert en UnityTX slaagt erin om beide stijlen op een authentieke manier te vertegenwoordigen. Het nummer “CRASH N BURN” heeft drumsecties en bars die zo thuis kunnen horen in een hiphop-track, maar dit afgewisseld met het intense gescream zoals we dat kennen van hardcore-artiesten.
Het album opent met de track “SABOTAGE”. Een start als een trap-nummer, waar na een paar maten een zware gitaar overheen gaat met geschreeuw als een hardcore-track. UnityTX laat hier gelijk de combinatie van stijlen horen die het album heeft. Hierna is de track “HEINOUS” aan de beurt, die op wat achtergrondflair na een volledig hardcore-nummer is. In de eerste helft zijn de nummers duidelijker in één stijl dan een echte combinatie. De hiphop-/trap-tracks als “BODY ROC” voelen bijna als rustmomenten tussen het geweld wat UnityTX levert in de hardcoretracks. Vanaf nummer acht, de single “ENJOY THA SHOW”, laat de band de kracht van de combinatie horen.
Het album kent ook een samenwerking: het nummer “Inside Out” met House of Protection. Hoewel het een interessante toevoeging is, valt de invloed van House of Protection niet direct op. De track voelt niet significant anders aan dan de rest van het album. Enerzijds getuigt dit van een eigen, sterke identiteit door UnityTX, maar anderzijds laat het de potentie van deze samenwerking onbenut.
Het is fascinerend om te zien hoe de werelden van hiphop en metal/hardcore steeds dichter bij elkaar komen. Denk aan de moshpits die nu een standaardonderdeel zijn van hiphopshows, aan acts als Body Count ft. Ice-T en Denzel Curry die spelen op festivals als Jera on Air, of aan Clipping. en Bacxwash die optreden op het meer experimentele Roadburn Festival. Ook de opkomst van acts als Ploegendienst, Scarlxrd, Fever 333 en Bob Vylan laat zien dat deze kruisbestuiving een blijvend fenomeen is. UnityTX bevindt zich precies op dat snijvlak en ze navigeren er vaardig doorheen.
“Somewhere, In Between…” is een album dat je niet zomaar op de achtergrond aan zet. Het eist aandacht, om mee te bewegen, om de energie te voelen. n het begin word je als luisteraar heen en weer gegooid tussen stijlen, die later samenkomen en de kracht van synergie laten horen en benadrukken. Het is een bewijs van de evolutie van muziek en de moed van bands als UnityTX om de gebaande paden te verlaten.
Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 13 maart 2026
Label: Pure Noise Records