Saturdays At Your Place bracht afgelopen september hun nieuwe plaat uit: “these things happen“. De band start 2026 met hun Europese These Things Happen tour ter promotie van dit schijfje. Heel toepasselijk spelen ze op zaterdag 17 januari 2026 een uitverkochte show in de Basement van Dynamo samen met Carly Cosgrove en Spare Kid.
De avond begint met de Vlamingen van Spare Kid. De band opent met “Blows Raspberry“. Vanaf het eerste moment knikken de hoofdjes mee. Het enthousiasme zit zowel bij de band als het publiek er al goed in. Het nummer “Run” heeft net even een andere drumbeat dan de standaard doordat de toms mede het ritme bepalen en inkleuren. Drummer Carlo van Nispen is de hartslag van de band en speelt deze set vol overgaaf op zijn sokken. Het publiek wordt op een prettige manier bij de show betrokken en er wordt zelfs hier en daar meegezongen. “Hmm heerlijk Nederlands bier… Nee, dat is niet waar.“, grapt frontman Quinten Pas tijdens een van de interactiemomenten met de zaal. Op de setlist van een halfuur is ook ruimte voor twee nummers afkomstig van het aankomende album: “Tightrope” en “Sweet Pil“. Tijdens afsluiter “Preoccupied” wordt er nog even lekker meegesprongen. Spare Kid was een zeer lekkere opener waar we graag meer van zien!
Met een superstrakke, basis drumbeat geeft drummer Tyler Kramer om 20:30 uur het startsein voor Carly Cosgrove. Zodra de bas, gitaar en zang erbij komen wordt duidelijk dat zanger Lucas Naylor slecht te verstaan is. Het geluid van de microfoon is in verhouding met de rest van het geluid simpelweg te zacht afgesteld, en dat is jammer. Desondanks speelt de band lekker en slaat het enthousiasme zonder moeite over op het publiek. Halverwege de avond gaat het echt los met het nummer “What Are You, A Cop?“. Er ontstaat een flinke pit in de kleine Eindhovense zaal. Déze energie zien we pas weer bij de set-afsluitende track. Maar voor we daar zijn wordt er door Naylor nog even een chant van de Philadelphia Eagles, het football team van hun thuisstad, geleerd: “E-A-G-L-E-S, EAGLES!“. De uitverkochte Dynamo schreeuwt dat vol overtuiging terug naar de band. Het is een tof, uniek interactiemomentje van deze show. Met “Not My Job” komt er een einde aan de set van Carly Cosgrove.
Een goede 20 minuten hierna wordt de intro “welcome” gestart van Saturdays At Your Place. Die vervolgens vloeiend overgaat in “cross my heart“, net zoals op het album. Hoewel de set voor het grootste gedeelte uit de nieuwe nummers bestaat, worden ook oudere tracks als “pourover“, “future” en “coffee cups” gespeeld. Ook “forever“, die ongeveer halverwege op de setlist staat, wordt met open armen ontvangen. Er wordt enthousiast meegeklapt en gezongen. Op een gegeven moment in het nummer gaan zowel gitarist Mitch Gulish als bassist Esden Stafne op één knie zitten. Een klein ingestudeerd momentje wat we eigenlijk alleen daar vanavond zo ingestudeerd zien.
Ondanks dat de energie er goed in zit en het spel van iedere muzikant strak is, hebben we ook hier weer te maken met een slecht afgestelde microfoon. Het geluid van Stafne is niet altijd even hard te horen en dat valt vooral op wanneer drummer Gabe Wood de leadzang voor zijn rekening neemt. In die tracks zijn de teksten namelijk duidelijk verstaanbaar. Het is natuurlijk jammer, maar gelukkig lijkt het geen effect te hebben op de show. De teksten worden door het publiek luidkeels meegezongen en de armen gaan de lucht in. De afwisseling tussen de nummers die Wood en Stafne zingt, is trouwens live ook een leuke toevoeging en houdt het interessant. Juist omdat je dit niet vaak hoort.
De tweede helft van de set lijkt nog harder te gaan met nog meer energie. Er heerst een goede vibe in de Basement van Dynamo. Tijdens “Stay” verschijnt de eerste crowdsurfer. Voor de eerste keer in haar leven wordt ze op handen gedragen en de fans van Saturdays At Your Place dragen daar graag aan bij. Bij het nummer “it’s always cloudy in kalamazoo” gaat het publiek helemaal los. Er wordt woord-voor-woord meegeschreeuwt, er wordt gesprongen en de zaal veranderd in een grote moshpit. De zin in de bridge wordt misschien nog wel nét iets harder gezongen en die boodschap is ook direct heel duidelijk: “I don’t wanna go home yet. I don’t wanna go home!” Op verzoek van Gulish wordt ook bij het volgende nummer een moshpit in gezet en we gaan zeker nog niet naar huis. Het hek is van de dam!
“tarot cards” en “i give in” markeren uiteindelijk als het einde van deze eerste show op Nederlandse bodem. Saturdays At Your Place wist vanavond een heerlijke show neer te zetten, die precies de juiste energie had voor een geslaagde zaterdagavond. De vibes waren goed, de muziek was lekker en de zaal voelde als één grote vriendengroep. Die kleine kelder in Eindhoven heeft toch iets magisch voor dit soort shows!