Op haar negende album “Valentine”, dat uitkomt op 16 januari, gaat Amerikaanse folk artiest Courtney Marie Andrews op zoek naar antwoorden op vragen over de liefde. Andrews schrijft de plaat in een verwarrende, emotionele tijd waarin ze tegelijkertijd te maken had met het bijna sterven van een geliefde, het eindigen van een relatie en een nieuwe romance. Het feit dat de plaat voornamelijk op tape is opgenomen, versterkt het intieme en rauwe gevoel dat bij de materie past. Ook experimenteert ze met een gevarieerdere instrumentatie dan voorheen, waardoor “Valentine” zeker geen gewone folkplaat is.
Gezien de turbulente periode waarin Andrews het album schreef, pendelt ze steeds heen en weer tussen liefdesliedjes en nummers over rouw. Hierbij zet ze haar rijke en invoelbare stem veelzijdig in, en gaat ze een stap verder dan op vorige albums. Dit keer speelt ze de meeste instrumenten, behalve de drum, zelf.
Toepasselijk genoeg heet het eerste nummer “Pendulum Swing”. Met een zachte en bedwelmende stem zingt Courtney Marie Andrews over de onvermijdelijke schommelingen die het liefdesleven met zich meebrengt. Zowel op dit nummer als op vervolg “Keeper” is de jaren zeventig invloed van onder andere Fleetwood Mac ten tijde van “Tusk” goed te horen. Zo ook op “Magic Touch”, een lichtvoetig en lief roots-liedje over de pracht van een nieuwe liefde. In het warme “Cons and Clowns”, waarop Andrews haar countryroots aanboort, moedigt ze haar geliefde aan zichzelf te durven zijn in een bedreigende wereld.
Hoogtepunt “Little Picture of a Butterfly” is een duidelijke terugkeer naar de andere kant van de medaille van de liefde: een bittere reflectie op de desillusie na een relatiebreuk. Het gebruik van instrumenten die atypisch zijn voor het country-achtige nummer, geven de compositie een interessante twist. In het nummer zijn een dromerige, koortsachtige fluit, orgel en subtiele congadrum te horen en zelfs waterfles percussie, wat zorgt voor een licht psychedelische vibe. De toevoeging van donkere synths brengt extra intensiteit en een gevoel van urgentie.
Met “Outsider” borduurt Andrews verder op het thema van vaarwel zeggen en uit elkaar groeien. In de tekst van het aangrijpende nummer zingt ze over het afstand nemen van iemand waar je ooit close mee was. Op dit lied gooit Andrew haar vibrato in de strijd en laat ze horen de countrysnik tot in de perfectie te beheersen, zonder dat het geforceerd aanvoelt. De pijn en doorleefdheid zijn duidelijk hoorbaar, waardoor je voelt dat ze elk woord meent. De hoog afgestemde gitaren in dit nummer creëren de illusie van een pedal steel, wat het tranentrekkende gehalte omhoog gooit.
Het is knap hoe Courtney Marie Andrews erin slaagt pijn van zich af te schrijven zonder “Valentine” te zwaar te maken. De nummers die met hoop en liefde doordrenkt zijn bieden genoeg tegenwicht voor de meer beladen nummers. Ook de volle en veelzijdige instrumentatie is een sterk punt dat ervoor zorgt dat de plaat spannend en veelzijdig genoeg blijft om naar te luisteren. We noemden net al “Little Picture of a Butterfly”, maar ook het invoegen van een elektrische gitaarsolo in “Everyone Wants to Feel Like You Do” of de nostalgische synthesizers op “Only the Best for Baby” zorgen voor prikkelende afwisseling. Toch keert ze ook vaak genoeg terug naar de folky basis, zoals op “Best Friend” waarop ze op ontroerende wijze zingt over het verlangen naar een vriendschap toen ze zeven jaar was.
“Valentine” neemt je mee op een reis langs pieken en dalen, die eindigt in een hoopvolle noot. Op afsluiter “Hangman” pleit Andrews voor duidelijke en eerlijke comunicatie in een relatie, waarbij je niet hoeft te raden naar gevoelens. Andrews zelf is er in elk geval uitstekend in geslaagd complexe gevoelens over te brengen. Ook zonder precies te weten wat er speelde in haar leven, geeft “Valentine” een inkijkje in haar gevoelsleven. Een van haar grootste krachten is haar authenticiteit, en deze schijnt op elk nummer door.
Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 16 januari 2026
Label: Thirty Tigers