Miss May I laat de tijd stil staan op “Curse of Existence”

Het zevende studioalbum van Miss May I, “Curse of Existence”, is eindelijk uitgebracht. Volgens de band zelf gaat het nieuwe schijfje over levenservaringen, geestelijke gezondheidsproblemen, het isolement van de pandemie en de weg naar het volwassen leven. Hoe is dat terug te horen in hun nieuwe muziek?

Met een lange schreeuw trapt “A Smile That Does Not Exist” af. De vertrouwde zang van Levi Benton klinkt door de coupletten en de cleans van Ryan Neff zweven over het refrein. De snelle gitaarriffs en harde drums bouwen op naar een breakdown – en die klinkt top! Miss May I is na vijf jaar weer terug en ze lijken dondersgoed te weten waar hen goed in is. Volgende track “Earth Shaker” klinkt alsof je weer terug bent in 2015. De zware gitaren, de screams in afwisseling met cleans, snelle drums en catchy melodieën: “Earth Shaker” bevat alle elementen uit de gloriejaren van metalcore.

Tijd voor ademruimte is er niet: “Bleed Together” begint alsof je midden in een breakdown zit. De teksten gaan over ouders die hun kind willen beschermen, maar dat weerhoudt de kinderen er echter niet van om brutaal te zijn. De refreinen zijn wederom super catchy en dromerig, daar waar de coupletten vol grunts en djent-geluiden zitten. Als kers op de taart is de breakdown er eentje waarbij je iemand op zijn gezicht wilt slaan.

“Into Oblivion” wijkt qua intro een beetje af van de rest. De grunts en cleans zingen samen als een harmonieus geheel en maakt je benieuwd wat er gaat gebeuren. Maar toch verliest het halverwege de track je aandacht. Het is een beuker van een plaat, maar toch voelt de track net iets te lang. “Hollow Vessel” klinkt daarentegen weer als een oude vertrouwde. Gesyncopeerde gitaren en drums vliegen om je oren. Ryan Neff en Levi Benton spelen een soort pingpong tussen hun cleane zang en demonische grunts, wat super klinkt.

Snelle melodieuze gitaarsolo’s, pre-breakdowns en massieve gitaren? Check, check en check. Ook op “Free Fall” is het allemaal weer te horen. De gitaren op “Born Destroyers” zijn iets anders dan de voorgaande. Het heeft hier en daar wat weg van powermetal en in combinatie met metalcore is dat interessant. Al schreeuwend wordt “Set the world on fire!” gezongen en opent “Savior of Self”. Het hypet je op maar opnieuw verloopt het nummer precies zoals de rest op het album. Het neemt niet weg dat het een goede track is, maar misschien heeft het meer dan een keer luisteren nodig om niet te gaan vervelen.

Fans van het eerste kwartier zullen zeker blij zijn met het nieuw werk van deze metalcore giganten. Miss May I is volwassener geworden zonder zijn eigen sound te verliezen. “Curse of Existence” neemt je mee in dat verhaal maar toch mist er iets. Het is wel goed, maar het heeft telkens dezelfde opbouw; hetzelfde trucje wordt telkens opnieuw opgevoerd.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 2 september 2022
Label: SharpTone Records