Måneskin voelt wat gepolijst op “RUSH!”

Sinds de winst op het Eurovisie Songfestival in 2021 groeide Måneskin enorm. Het nieuwe schijfje genaamd “Rush!” is het grote internationale album van de Italianen. Op het debuutalbum “Teatro d’ira: Vol. I” waren er tracks met veel authenticiteit te vinden. Heeft de extreme populariteit daar impact op? Of wordt “Rush!” een album met Amerikaanse invloeden?

Echt een schijfje vol nieuwe liedjes is het niet. Fans hebben door de tijd heen al naar meerdere singles kunnen luisteren. “THE LONELIEST” is een echte rockballed en “SUPERMODEL” is een catchy nummer dat je prima op de publieke radio kan draaien. Het rockgehalte wordt flink opgeschroefd op “LA FINE”, waar de stijl van Måneskin goed te horen is. De gitaarlijnen zijn strak, het wordt in het Italiaans gezongen en zanger Damiano David mixt rap met grunge. Na één keer luisteren kan je niet anders dan het refrein volop meeschreeuwen. Ook met de banger “MAMMAMIA” kan je niet stil blijven zitten. Deze track wordt ongetwijfeld een favoriet tijdens de liveshows.

Voor de nieuwe liedjes heeft Måneskin veel uit de kast getrokken. Op “GOSSIP” wordt er samengewerkt met gitarist Tom Morello, bekend van onder meer Rage Against The Machine en Audioslave. Hoewel de gitaren lekker rauw klinken, blijft het vrij standaard. Morello brengt daar verandering in met twee fantastische gitaarsolo’s, waar daarna ook de drums lekker opgevoerd worden. “OWN MY MIND”  is goed opgebouwd rond het refrein, dat lekker scherp en gedreven klinkt. Dit geldt ook voor “DON’T WANNA SLEEP” en “FEEL”. Het samenspel tussen zanger Damiano David in combinatie met het gitaarspel van Thomas Raggi is fantastisch. Toch mist het een volle bak aan energie over de gehele plaat wat we van de band gewend zijn. Op het einde van “DON’T WANNA SLEEP” is er een gitaarsolo te horen waar ook de drums goed doorrammen en dat is een partijtje lekker. Tijdens “FEEL” komt vooral Victoria De Angelis met haar basgitaar meer naar voren. Een prima extravagante track over seks, drugs en rock & roll. Ergens heeft het nummer wat weg van “Seven Nation Army” van The White Stripes, maar dan met wat minder power.

Een eigenzinnige punk-kant wordt opgezocht op “BLA BLA BLA” en “KOOL KIDS”, waardoor deze tracks zich onderscheiden van de rest van het album. Op “KOOL KIDS” is er goed geluisterd naar Britse postpunk grootheden als Idles en Bob Vylan, waardoor het een verrassend lekker nummer is. “TIMEZONE” klinkt daarentegen als een dertien in een dozijn-nummer die van elke willekeurige grote Amerikaanse rockband had kunnen zijn. De Italiaanse roots wordt er weer bijgehaald op “MARK CHAPMAN” en de gedrevenheid is weer terug. Ook de gitaarsolo en opbouw klinken weer als van ouds: hiervan had veel meer gemogen, het geeft de oude Franz Ferdinand-vibes.

Of alle nummers van “RUSH!” regelrechte bangers zijn? Nee, niet per se. Wel is het duidelijk te horen dat Måneskin beïnvloed wordt door verschillende stijlen, waardoor er voor ieder wat wils is. Opmerkelijk is dat dat de Italiaanse tracks duidelijk verschillen van de Engelstalige. De Italiaanse nummers liggen meer bij hun roots, waarin de band echt uniek is. Al met al is “RUSH!” een prima plaat.

Beoordeling: 7/10
Label: Sony Music
Releasedatum: 20 januari 2023