De Britse indierockband LEAP bracht op 3 oktober 2025 hun nieuwe album uit: “Entropy“. Met deze plaat tourt de band zes weken lang door Europa, waaronder drie shows in Nederland. Op woensdag 22 oktober 2025 staat de band in een zo goed als uitverkochte kleine zaal van Muziekgieterij in Maastricht.
Om 20.00 uur beginnen we de avond met Tally Spear. De poprockzangeres uit Londen is voor de eerste keer op het vasteland van Europa en komt af en toe ook wat nerveus over. Dit is muzikaal niet te horen, ondanks dat ze laat weten dat haar stem er de laatste paar dagen wat moeite mee heeft. Hoewel dat Spear regelmatig een praatje maakt met het publiek, is het de gitarist die de zaal activeert. Meermaals hyped hij de zaal op en vraagt hij met gebaren om te klappen. Hij staat ook regelmatig op de rand van het podium terwijl hij zijn gitaar de lucht in houd.
Tally Spear draagt haar nummer “Here Comes the Rain” op aan haar in december overleden vader. Het publiek klapt en joelt na deze song net even wat harder uit respect. Tally Spear was een goede opener, maar mag nog iets vrijer worden in het activeren van het publiek om de show naar een hoger niveau te tillen.
Langzaam vult de zaal zich met spanning en dimmen de lichten. Een introtrack klinkt door de speakers en na enkele minuten verschijnt LEAP op het podium. Direct is duidelijk dat er iets mis is met de microfoon van frontman Jack Scott. Terwijl de band superstrak doorspeelt, verwisselt de zanger meermaals van microfoon. Bij het refrein hoor je het publiek uit volle borst meezingen met “Over & Out“. En dan eindelijk lijkt de microfoon te werken. Een half nummer later, zijn we alweer vergeten dat dit ooit aan de orde was, want de band geeft alles om er een onvergetelijk show van te maken.
De tour staat in het teken van het debuutalbum “Entropy“, dat begin deze maand uitkwam. Het grootste gedeelte van de set is dan ook gevuld met nummers van deze plaat, zoals “Play Dead“, “Do or Die” en “Messages“. Maar voor fans van het eerste uur worden ook oude tracks gespeeld, zoals “One Million Pieces“. Hiermee brengt de band het met-zijn-allen-omlaag-moment nieuw leven in. Voorafgaand aan de bridge vraagt Scott iedereen naar beneden te gaan. Hij zingt rustig zijn stuk en het publiek klapt al hurkend mee op de maat. Net voordat de track er weer vol in knalt telt bassist Declan Brown af: “one, two, three, four” en de massale mensenmassa springt op volle energie.
De energie zit er vandaag sowieso goed in bij zowel de band als het publiek. Continu rennen Scott en gitarist Adam Mason over het podium. Brown spoort het publiek meermaals met gebaren aan om harder te schreeuwen of te springen en maakt zelf hele pirouetjes aan zijn kant van het podium. Drummer Hector Cottam mag dan misschien een vaste plek hebben, maar ook hij zit alles behalve stil. De eerste paar rijen kunnen ook zien dat hij regelmatig meezingt en zien ook zijn opvallende mimiek bij de strakke drumbeats. Bij “Vision Of Us” is het aan het publiek om te laten zien wat ze in huis hebben: Scott vraagt om een moshpit. En die komt er! De mensenmassa gaat uit elkaar, zoals Mozes de Rode Zee splitste, en mosht er vervolgens op los zodra de beat er weer in komt. Zelfs Scott neemt nog een duik in deze mensenzee.
Voor de toegift eindigt de set met “The Downfall“, wat een heerlijke lekkere beuktrack is. Na enkele minuten het podium te hebben verlaten keert LEAP nog terug voor “Eclipse” en met het toepasselijke “Energies” wordt afgesloten. Aan energie was er vanavond geen te kort. LEAP bewijst vandaag in Muziekgieterij het totaalpakket te hebben: van lekkere tracks tot hoge energie en voldoende interactie. Een storm van energie die pas lang na de laatste noot zal gaan liggen.
